بنظر من اومدیم یه چیزایی یاد بگیریم و به بهترین نسخه خودمون تبدیل بشیم و بریم
هرکی بیشتر بتونه به بهترین نسخه از خودش نزدیک بشه سعادتمندتر شده
و هرکی قدر خودشو ندونه, در زندگی تلاش نکنه, راه درست رو در پیش نگیره, ظالم باشه و..... در اصل به خودش ظلم کرده چون به سعادت نمیرسه
زندگی دنیوی چیزی شبیه رحم مادر برای جنین هست. به جنین توی شکم اگه بگن تو باید دست و پا داشته باشی میگه میخوام چیکار؟! اما وقتی بدنیا میاد اون دست و پا براش یک احتیاج ضروری هست. اینجا هم داریم آماده میشیم برای زندگی جاویدان اما درکش برامون سخته چون ذهن فعلی ما قدرت تصورش رو نداره.