من خودم ازدواج نکردم نمیدونم اصلا تا حالا یک نفر خم خواستگار من نبوده همیشه هم سرم تو درس و کتاب بود با خیلی ها که حرف میزنن مشتاق هستن بیان سمت من ولی نمیشه که با هرکسی دوست شد که فکر نمیکنم دیگه ازدواج کنم حداقل ۳۶ رو دارم همش فکر میکنم کاش منم تو خانواده ای بودم که سخت نمیگرفت تو روابط همه چی من دخترهایی می شناسم تو فامیل خودمون میان عروسی از اول وسط هستن تو سن کم ازدواج کردن اصلا دنیاشان با من فرق داره کسی بهشون سخت نگرفته برا خودشون هستن پولدار هم نیستن ها گاهی از لحاظ مالی خوانندگی خیلی پایین تر هستن ولی از دنیا لذت میبرن
ای خواهرررررر .درد مشترک...
منم حسرت اونایی که از اول تا اخر وسطن میخورم
من همونیم که می گی ولی اگه بر می گشتم عقب زیر 30 ازدواج نمی کردم اینم بگم همسرم عالی هستن و عاشقمه ولی من خسته ام و افسرده
شاید باورتون نشه عشق و عاشقی رو اصلا دروغ میبینم و برام مردها بی اهمیت شدن شاغل هستم
اینم اشتباه پدر و مادرهای ما دهه ۶۰یها بود که فکر میکردن هر چی بیشتر درس بخونیم رتبه بیاریم موفق تر باشیم کمتر تو اجتماع باشیم خوشبختتر میشیم
اشتباه میکنی قدر زندگی رو بدون خیلی ها حسرت میخورن مسئولیت داشتن آدم رو بزرگ میکنه همسرت هم دوست داره الان بچه های دبیرستانی هم دنبال شوهر کردن هستن. برا خودت خوش باش دل به زندگی و همسرت بده دو روز دیکه میبینی سرنوشت دوستهای مجردت رو من انقدر خوشم از این مادرهای خیلی جوون با پدرهای جوون میاد
۳۶سالته
؟
خوب خواستگار اصلا نداشتی چون خانوادت سخت گیری بودن منظورت اینه؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
11 ثانیه پیش
12 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
