من خیلی سختی و بی پولی کشیدم تو بچگی،مامانم حتی یه لباس درست نمیخرید برام تو نوجوونی و با لباسای کهنه میگشتم،دائم میفرستادم مغازه برای خریداش،کتکم میزد،موهام پرو فر بود و همیشه مورد تمسخر خونواده ی خودم بودم
حالا درس خوندم تلاش کردم شاغل شدم،میگه پولاتو فقط بده طلا،اینو نخر اونو نخر،لباس نخر فقط جمع کن بده طلا
من پس اندازم دوس دارم اما دلم میخاد کمبودایی ک تو بچگی داشتم تو روانم جبران بشه
بخرم،بخورم بپوشم بیرون برم
خب یه درصدی از حقوقتو طلا بخر بقیشو هر چی دوس داری بخر
زحمت خودت تلاش خودت، راه خودتو برو، یه باشه و تمام برنامه خودتو داشته باش
کجا شاغلی
نه تقسیم کن درآمدتو یک سوم خرج های روزمره یک سوم پس انداز یک سوم برای خرید چیزای دلخواهت
حقوق ميگيري يه مبلغي رو نگه دار براي خرجاي معمول و اونچه دوست داري و بقيه رو منتقل كن يه حساب ديگه كه حالا باهاش طلا بخري يا هر چي
آفرين بهت
چقد خودساخته 👌🏻
خدا كمكت كنه
طلا هم خوبه ولى خوبترش اينه كه به لباس و ظاهرت برسى
مقدار پولى كه اضافه ميارى پس انداز كنى و وقتى به اندازه اى رسيد كه بتونى باهاش طلا بخرى اونوقت طلا بگيرى
خرج خودت کن بذار حسرتایی که داشتی و داری از بین برن بعد پس انداز کن
خب بگه به خاطر حرف مامانت نمیتونی از پول خودت لباس بخری؟ میتونی دو سه ماه اول لباس و این چیزا بخری لذتشو ببری بعد شروع به پس انداز کنی
