چرا وقتی حرف از تکفررندی میشه همه بفکراین هستن که در آینده تنها میمونه؟
اگر بچه ای عزت نفس بالایی داشته باشه از تنهاییش لذت میبره سعی میکنه راه خودش رو پیدا کنه
عمده موفقیت های من در تنهاییم بدست اومده هر وقت دورم شلوغ شده واقعا از زندگی عقب افتادم
بچه های تک فرزند برخلاف تصور عموم که لوس و خودخواه هستن خیلی هم خودساخته ان چون توی تنهایی بزرگ شدن ودر آخر هم به کسی نیاز ندارن
ودر آخر هیچ خواهر برادری به درد هم نمیخوره و روابط اجتماعی خارج از خونه اس که بدور از هر گونه قضاوتی آدم رو میسازه
والله من که تک فرزندم خیلی بهم سخت میگذره کاش یه خواهر یا برادری داشتم
چی بگیم هرکی یه نظری داره دیگه
نه خب خواهر برادر بهتره واقعا
چون روابط رو گسترش میده و بچه رو اجتماعی میکنه
اما الان دو تا بچه برای خانواده که زیر 50 میلیون ماهی درامد داره اشتباهه
نمیدونم من که حوصله خودمم ندارم
هرکی یه تصور وتجربه ای داره هیچ ویز بدوخوب نیس بستگی ب. خود ادم داره مثل بچه طلاق بودن، مطلقه و...
هیچ وقت نمیشه واسه اینطور چیزا یه نسخه پیچید
به نظرم تک فرزندی یا چند فرزندی هر کدوم مزایا و معایب خودشو داره
بخدا من چنتا خواهر دارم ک کل زندگیمن همیشه میگم خدایا چرا دادی ک من فقط عذاب بکشم و غصه شونو بخورم ،چرا منو تک نیافریدی😔😔😔
حالا نه اینکه ما با خواهربرادرا همیشه پیش همیم
انقدر مشکلات زیاده ماهی یکبار هم نمیبینیم
فدات منم تک فرزند هستم واقعا خیلیییی هم خوبه والا از شش سالگی تو کار خونه کمک میکردم از ۱۶سالگی آشپزی
یه ازدواج موفق هم کردم
با خواهرم ده سال اختلاف سنی داریم ولی خوبه که دارمش با نظرت مخالفم بلاخره خواهر برادر هم خون ادم هستند بودنشون خوبه مثلا زایمان کنی خواهر دلسوز داری بیاد پیشت
عزیزم روحیه ها متفاوته و فکر نمیکنم افراد زیادی از تنهایی لذت ببرن . من که ازش بیزااارم دیگه
خسته شدم اگه چند تا بچه بودیم حتما روحیه بهتری داشتم . روابط عمومی خوبی دارم و زود جوشم با بقیه ولی این خلا برام با چیزی رفع نشده
منم خودساخته ام .،....
همیشه تنها بودم چون مامانم هم شاغل بودن
و هیج وقت این تنها بودن رو دوست نداشتم
تک فرزندی هم دوران کودکی بد بود هم الان ....
خودم دوتا دارم و همیشه آرزو کردم پشتیبان هم باشن
دختر خالم که تک فرزنده خیلی اعتماد به نفس بالایی داره و اصلا ناراحت نیست که یکیه
بااحترام به سخن شما
مخالفم
یکی از دلایلی که فرزند دوم رو به دنیا اوردم این بود که تک فرزندهایی رو میدیدم که با ۵۰سال سن هنوزم اداب معاشرت مشورت همدلی رو نمی دونستن
شاید در جایگاه اجتماعی تک فرزند ها موفق باشن امادر جایگاه خانواده و حس و عواطف ضعف دارن
