وسواس فکری

دکتر رفتی؟ قرص مصرف میکنی؟

منم دارم رفتم دکتر دارو میخورم در مورد چی بیشتر وسواس داری؟

منم وسواس دارم و کاملا درکت میکنم. اما نگران نباش حتما برو بیرون و سرتو گرم کن. خیالت راحت باشه این افکار واقعی نیستن و قرار نیست به عمل منجر بشن... من یه مدت کار کردم خیلیی بهتر شدم الان خدا بخواد دوباره میخوام برم سرکار. حتما سرتو گرم کن خیلی برای وسواس فکری خوبه. اگه میخوای یه تیکه از کتابی که در مورد وسواس خوندم رو برات بفرسم که نگران عملی شدن افکارت نباشی.

خیلی خوب میشه بگی و منم لایک کنی خیلی لازم دارم 

منم وسواس و ترس از بیماری دارم

ایشالله عزیزم همچنین شما❤

قسمت هایی از کتاب رهایی از افکار وسواسی (کریستین پوردون و دیوید کلارک):

آیا وسواس ها میتوانند به عمل زشت منجر شوند؟
یکی از شایع ترین نگرانی های افراد مبتلا به وسواس، این است که تفکر وسواسی شان ممکن است واقعا به عمل تبدیل شود. این افراد دل نگران هستند که مبادا کنترل خودشان را از دست بدهند و طبق تکانه ها یا افکارشان عمل کنند. با این حال اگر قرار بود که افراد وسواسی طبق تکانه ها یا افکارشان دست به عمل بزنند که در حال حاضر باید زندان ها مملو از افراد وسواسی بود که تسلیم افکارشان شده اند. تجربه بالینی ما حاکی از اینست که میزان رفتار مجرمانه افراد مبتلا به وسواس خیلی کمتر از جمعیت عادی است. چرا که اولا وسواس ها منجر به اضطراب و آشفتگی زیادی میشوند و به هیچ عنوان رضایت آمیز و لذت بخش نیستند. درحالیکه افراد مجرم قبل از دست زدن به اعمال خشونت آمیز، افکار اضطراب آور را تجربه نمی کنند. دوم اینکه برای دست زدن به رفتاری غیراخلاقی لزوما فکر کردن کافی نیست. ممکن است افکار نفرت انگیزی مانند آزار یک کودک به ذهنتان خطور کند، اما برای اینکه مرتکب چنین عمل جسورانه و جرم آمیزی شوید باید تمایلات خود را مهم تر از معصومیت و بی گناهی کودک بپندارید.
تجربه بالینی ما نشان میدهد که افراد مبتلا به وسواس در پی آسیب رسانی به دیگران نیستند. این افراد بیشتر بدنبال تامین امنیت و خوشبختی دیگران هستند. بنابراین عمل کردم طبق اعمال وسواسی مستلزم آنست که ارزش های اخلاقی و معیارهای فرد کاملا عوض شوند. این تغییر به خودی خود اتفاق نمی افتد

اگرچه فکر کردن درباره عمل، اغلب اولین گام برای انجام آن عمل است؛ اما لزوما اینگونه نیست که فکر کردن درباره یک عمل همیشه منجر به آن عمل شود.

به فعالیتهای خودتان در طی چند روز گذشته فکر کنید. به احتمال زیاد شما درباره بسیاری از رفتارها فکر کرده اید، ولی درنهایت دست به آن رفتارها نزده اید. برای مثال ممکن است در خانه نشسته اید و دیده اید در کنار اجاق گاز یک بسته کیک خامه ای وجود دارد. ممکن است این فکر به ذهنتان خطور کرده باشد که یکی از این کیک ها را بردارید و نوش جان کنید؛ اما این کار را نکرده اید. ممکن است این فکر به ذهنتان خطور کرده باشد که دیگر از مغازه فیلم نخرید؛ اما اینکار را نکرده اید. ممکن است درحین خریدکردن این فکر به ذهنتان آمده باشد که با فروشنده گستاخ و پررو برخورد جدی داشته باشید؛ اما اینکار را نکرده اید. نمونه های زیادی وجود دارد که شما فکرتان را در صحنه عمل پیاده نکرده اید. نکته مهم این است که رابطه بین افکار و اعمال، غیر مستقیم است. عوامل زیادی دست به دست هم میدهند تا تعیین کنند که آیا یک فکر درباره یک رفتار لزوما به عمل تبدیل میشود یا خیر.

فکر کردن درباره یک عمل خیلی سریع رخ میدهد، اما روند تفکر ما درباره مزایا و معایب اعمال بیشتر طول میکشد. ممکن است این فکر بلافاصله به ذهنتان خطور کند که کیک خامه ای را بردارید و نوش جان کنید، اما اندیشیدن به کلسترول و چاقی ناشی از آن ممکن است باعث شود از تصمیم خود صرف نظر کنید. شما ممکن است یک لحظه فکر کنید که از مغازه فیلم نخرید، اما سبک و سنگین کردن این فکر زمان بیشتری به طول می انجامد. ممکن است فکر کنید که جروبحث با فروشنده گستاخ به دردسرش نمی ارزد.