دقیقا میخوام ناله کنم مدرسه که می رفتم چه آینده درخشانی برای خودم تصور می کردم حالا چی شد !شاید چون هیچ تصوری از مشکلاتی که میخواد در آینده سر راهم سبز بشه نداشتم و نمی دونستم چه جوری باید باهاشون دست و پنجه نرم کنم دارم سعی می کنم که سرپا باشم که آویزون هیچکس نشم اما خسته شدم از بس بقیه به شکل یه دختر غیرعادی نگام کردن من دختری ام که آرایش کردن رو خیلی دوست ندارم دوست پسر ندارم اهل شبکه های اجتماعی نیستم و کتاب خوندن و دوست دارم کاش بقیه حداقل وقتی نمیتونن ببینن تو اونجایی که هستی چه تلاشی برای سرپا موندن می کنی حداقل با حرفاشون دیوونه ات نکنن
منم
چن سالته
دانشجویی؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
45 ثانیه پیش
49 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز