شوهرم خوشحاله که طلاق میگیرم

من مظلوم نیستم یعنی معمولیم اما متاسفانه خیلی همسرمو دوست داشتم  بیشتر از الان و اینکه خانوادم  خیلی اهل کوتاه اومدن هستن و همش نگران اونا بودم .

[QUOTE=] فعلات گذشته بود به امیدی خدا الان دیگه اوضاع بر وفق مراده؟ [/QUOTE]

آره حدا روشکر زندگی خودم  رو مدیریت کردم .

و زخم های بجا مونده درمان نشده اما آزار دهنده هم نیست .

همسرم به مرور متوجه شد چه بلایی سر زندگیش داره میاد .

مثلا موقع ازدواج ما همسرم بعد یکسال که از عقدمون میگذشت پول جمع کرد حلقه بخره. باباش ازش ۸۰۰ تومن گرفت  بدون پس دادن و ۱سال و نیم طول کشید تا ی حلقه ازدواج به من بده همسرم تا مجدد پول جمع کنه و ....

اما موقع ازدواج برادرشوهرم  تو محضر پدرشوهرم هم حلقه ازدواج رو داد هم زیر لفظی و ...

تازه به شوهرم گفته بود تو برادربزرگی وظیفته  تو تهیه کنی که ی تلنگر ی به همسرم زده شده .

اختلافی سنی همسر و برادرشون فقط یگ سال هست 

یا اینکه اقساط ماشین پدرشوهرم رو مجردی همسر من داده بود اما موقعی که ما خواستیم ماشین بخریم  فقط در حد ۵ تومن پول کم داشتیم که شوهرم اول به پدرش رو زد اما پدرشوهرم نداد .

پدر همسرم موقعیت مالی مناسبی داره  هم بازنشسته هم دامداری و کشاورزی داره و اینکه صندوق قرض الحسنه دارن 

من مامانم تو حسرت یه لباس زیر شو رت بود همشون وصله خورده و ۳ سال یبار شاید بابام بش پول یه تیکه پارچه میداد ....شبانه روز کتک .... الان شکر خدا شوهرش یک مرد دستو دلباز که ازونوره بوم افتاده بود بلد نبود مالشو جمع کنه ... به همه کمک میکرد .... یه اپارتمان  ۲طبقه و ماشین و نیم کیلو طلا و حساب پر پول بلند مدت زد بنام مامانم سال دیگه هم میبرتش خونه خدا .... چشم بد دور باشه ولی خیلی با بابام عذاب کشید 

تا حقتو نگرفتی جدا نشو بنظرم بزار تاوانشو بده

خداروشکر که بچه نداری من مجبورم دوری پسرمو تحمل کنم نمیزارن ببینمش