نمیدونم چمه انگاری دوس دارم از همه دور شم اگ کسی باهام حرف میزنه دلم میخاد خفش کنم بگم بسه تمومش کن بی حوصلم دلم نمیخاد کسی باشه دلمم نمیخاد تنها باشم اگ یکی بیاد پیشم حس میکنم نفسم داره میگیره
از همه انگاری تنفر دارم چیزی شادم نمیکنه.
و همیشه خستم
شماها اینجوری شدین آخه یهویی ابنجوری شدن!!؟
بچه ها برای یه نفر دعا میکنید زایمانش راحت باشه و خودش و بچش سالم باشند💞🙏🙏🙏خواهش میکنم
ماه پیش اینجوری بودم رفتم روانپزشک دارو بهم داد
الان خیلی بهترم
من کل پاییز و زمستون اینجوری بودم الان خوبم
منم اینجور
ماها روحمون ارامش نداره فقط جسمی داریم وگرنه فکری و روحی نداریم همش توی اظطرابیم ولی خودمون احساس نمیکنیم متوجه نمیشیم ففط ب سکوت و ارامش نیاز داریم
واقعا؟ فک میکردم فقط من اینطوریم گوشیم همش سایلنت ببینم کسی داره زنگ میزنه یا پیام میده اصلا جوابشو نمیدم حوصله هیچیو ندارم
آره
یه وقتایی میشم با خودم خلوت میکنم خوبم میشه
یکم با خودت راه بیا خوبن میشه ممکنه به خاطر نوسانات هورمونی هم باشه
