شوهرم قبلا اصلا با رفیقاش بیرون نمیرفت الان دو سه هفته ای هست هفته ای یکی دو بار شب تا از سرکار میاد شام میخوره میگه میرم پیش همکارام یه سری بهش گفتم تو قبلا اصلا با رفیق نمیرفتی گفت دارم افسردگی میگیرم همه زندگیم شده کار کار صبح تا شب هیچ جا نمیرم هیچ احدی رو نمیبینم حوصله ام سر میره بذار هفته ای چند ساعت حداقل با دوستام باشم در حدی که حوصله ام باز بشه من خودمم شاغلم و گهگاهی با دوستای قدیمیم میرم اما زیاد نه اما الان در مورد شوهرم نگرانم نکنه رفیق بازی رو شروع کنه
رفیق باز بهتره تا افسرده که
شوهر من ۱۶ ساله تقریبا هر روز با دوستاش یه نشست حتما داره
خوشبحال خودم
کسی با شوهرم دوست نمیشه😁
مثلا در هفته چند بار و هر بار چند ساعت میره
نگرانیت بی مورد هست
اونم انسانه
نیاز داره
رفیق بازی فی نفسه بد نیست .ولی رفیق داریم تا رفیق
شاید زنم بیارن توجمع آقایون تنها خیلی شایعه
وگرنه نمیرن که دور هم چیپس بخورن
خب اونم راست میگ اگر رفیقاش خوبن چ اشکالی داره در عوضش شادتر میشه وقتی میاد پیشتون
حق داره ، ولی بهش بگو بیا باهم بریم ک منم دلم باز شه ، ب فلاسک و چیز ساده بردارین برین بیرون باهم ، اینجوری جذبش کن ک تفریحاتتون باهم باشه و کمتر با دوست باشه
کاش شوهر منم میرفت
حس میکنم افسرده شده
ناراحتم براش ک دوستای زیادی نداره و کم میبینتشون
کارمندی خود به خود ادم را افسرده میکنه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
22 ثانیه پیش
24 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز