تجربه

هیچوقت از مسائل خصوصی‌تون، توی محل کار نگید.
حتی اگر فکر می‌کنید که شاید خیلی موضوع فان و جالبی باشه، 
حتی شاید به‌نظر نرسه که این موضوع خصوصیه
از خودتون بپرسید آیا این موضوع به همکاران من مربوط میشه؟
اگر جواب منفی بود، سکوت کنید.

تجربه‌ی شخصی:

محل کار قبلی‌ام، توی قسمتی که من بودم،  به جز من ۲ نفر دیگه هم بودند و محیط صمیمی بود .
اولین اشتباه!
محیط ‌کار، نباید صمیمی باشه. 

یه روز من به این دونفر از همکارها، گفتم که فلانی( کسی که رابط بین شرکت ما و شرکت دیگه‌ای بود )
چقدر آدم متین و باوقاری هست.
اصلاً دنبال حاشیه نیست. 
اون کسی که من ازش داشتم تعریف می‌کردم، آقا بود.
من مجرد، او هم مجرد.

متاسفانه این تفکر وجود داره که اگر از  کسی تعریف می‌کنی، پس حتماً عاشقشی...
درحالی که اینجوری نیست.
حتماً براتون اتفاق افتاده که گفتید فلان راننده تاکسی توی این خط، یا فلان فروشنده توی این فروشگاه، مهربونه، خوش‌برخورده و ...
منظور خاصی نداشتید.

ولی خب، گفتم دیگه محیط صمیمی بود و همکارای من فکر کردند می‌تونن با این موضوع شوخی کنند.
هر زمان این جناب تماس می‌گرفت که درمورد شرکت ما بپرسه، همکارهای من با خنده می‌گفتند فلانیه! تو بردار... و شوخی‌های  دیگه
که مثلا لیپار، نظرت درمورد لباس پوشیدن فلانی چیه؟
و ......
من اذیت می‌شدم.

کوتاه براتون گفتم.

حالا توی محیط کار جدیدم، دیگه از این خبرا نیست.🙌
اصلاً لزومی نمی‌بینم با کسی صمیمی بشم و یا از موضوعی به‌غیر از کار صحبت بشه.👊
حتی اگر همکارهای فعلیم تلاش می‌کنند درمورد یه نفر غیبت کنند یا موضوعی به جز کارمون باشه، من سریع محل رو ترک می‌کنم.
و خوشحالم که این تغییر توی رفتار باعث شده، احترامم حفظ بشه.😃💕
💫این موضوع رو دختر گرانبها هم توی تاپیک‌هاشون بهش پرداختند.
💫و مسئله‌ی عدم صمیمت هم توی تاپیک‌های بانو آرتمیس هست.
میتونید بخونید.

منم تجربه‌ام رو نوشتم 🙂🙂