منم جاریام کارمندن.مادرشوهرمم خوشحاله اونا کمک خرجن.از نظرشون من بخور بخوابم.ولی مهم نیست برام.بذار هر جور راحتن فکر کنن.خودتو عشقه
کار بیرون آدم و خسته می کنه درست،ولی وقتی بهش عادت می کنی دیگه نمی تونی توی خونه دووم بیاری
دقیقا منم مثل شما نگران نباش منم فقط درس خوندم متاسفانه کسی که رفته خیاطی یاد گرفته درامد داره منتها من ندارم مشکل جامعه ما همینه که افرادی که درس خوندن و واقعا هم درسشون خوب بوده اگه پول و پارتی ندارن هیچی نیستن و به علم کمتر تو جامعه ما اهمیت میدن زمان ما پدرهامون فکر میکردن ما درس بخونیم چیزی میشیم و پیشرفت قراره بکنیم نمیدونستن اینجور میشه الانم از زندگی لذت ببر چون وظیفه کار کردن نداربم منم خیلی ناراحت میشم ولی بعد میبینم تمام افراد مدل خودم همینه وضعشون و چاره ای نیست
ممنون عزیزم برام دعا کن . و یه چیزم بگم من یه مدت تومدرسه کار میکردم معلم غیر انتفاعی شوهرم توقع داشت کامل حقوق را بیارم تقدیمش کنم از اونطرفم من میرفتم هرروز مدرسه این اقام شیفت بود روزایی که خونه بود پامیشد میرفت خونه مامانش و با من میومد دعوا راه مینداخت که ناهار چرا اماده نیست خونه چرا تمیز نیست ابدا وظیفه خودش نمیدونست کار انجام بده تو خونه منم بوسیدم کارا گذاشتم کنار اصلا سراغش نرفتم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
47 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
