یه نفر که اختلاف سنی تون در حد 6 ماهه، همدیگه رو دوست دارید و میخواید به کمک هم بسازید زندگیتونو، اما خب فعلا صفر کیلومترید و با خیلی چیزا باید بجنگید برای این ساختن.
و یه مرد دیگه که اختلاف سنی تون حدود 10-12 ساله، تا حد معقولی از نظر مالی خودشو جمع و جور کرده و جایگاهش از نظر کاری بالاتره.
درنهایت اینکه در کل از نظر اخلاقی و سالم بودن هردو نفر تقریبا به یه اندازه اوکی ان.
با در نظر گرفتن این شرایط، شما باشید انتخابتون کدومه؟
من خودم اولی
هر کدوم که بیشتر به دل بشینه و ازش خوشم بیاد .
اولا که بستگی به سن خودت داره دونا بستگی به علاقه ای که داری
اولی چون من دوس نداشته باشم یکیو نمیتونم تحملش کنم
والا اونی ده سال بزرگ تره
چون فاصله سنی شیش ماه خیلی کمه بچه اس
البته بازم بستگی به بلوغ فکریش داره اونی که سنش کمه
ولی خب ترجیحا اونی که ده سال بزرگ تره
اولش رو ندیدم نوشته بودی دوست دارید همدیگرو .مسلما اولی چون دوسش دارم
من با کسی که دوسش داشته باشم
اگه آدم به حرف دلش بکنه حتی اگه اشتباه باشه پای دلش وایمیسته. من اخلاقیات شمارو نمیدونم یک نسخه برای همه جواب نمیده باید خصوصیات اخلاقی اونو هم در نظر بگیرید .
من اگر باشم کسی که دوسش دارم رو انتخاب میکنم با اخلاف سنی پایین کنارش تلاش میکنم زندگیمو میسازم شاید با نفر دومی خیلی زودتر به چیز هایی که میخوام برسم اما عشق هم خیلی مهمه . تو زندگی که عشق باشه تحمل همه چی آسون تره.
اگه ازدواج اولته اگه حوصله اعصاب داری اگه واقعا دوسش داری نفر اول
ولی اگه دنبال یک زندگی تقریبا راحتی خیلی حوصله زحمت کشیدن نداری ی زندگی حاضر آماده رو انتخاب کن عشق کن.
بازم ببین دلت چی میگه
دل به آدم دروغ نمیگه
من اولی رو انتخاب کردم
اولی بره یکم خودشو جمع و جور کنه بعد با همون ازدواج کن
الان تو این شرایط با صفر غیرممکنه شروع زندگی ممکنه جا بزنید
بخوام اولیو انتخاب کنم میدونم که راه زیادی داریم برا ساختن یه زندگی. ترسم از اینه که وسط راه جا بزنه یا اینکه عوض شه احساساتش نسبت به الان...
اما خب دوسش دارم نمیتونم دومیو بعنوان همسر تصور کنم وقتی دلم با اینه
