من با یه پسری حدود ۵ ماهه دوستیم و صادقانه ک پاک عاشقم بود.یه مسئله ای که وجود داشت این بود که یه خواهر داره و میگفت بابام به سرپرستی قبولش کرده ولی واسه اینکه واسش شناسنامه بگیره مجبور شده با مادرش عقد کنه ولی با مادر دختره هیچ ارتباطی نداره. من اول پذیرفتم ولی بعد یه مدت متوجه شدم اوضاع مالی پسره خیلیم خوب نیست شک کردم و هرچقدر میپرسیدم موضوع خواهرت چیه مبگفت نمیدونم از مامانم بپرسم میگم بعد منم تو عصبانیت گفتم از کجا معلوم بابات صیغه نکرده اون خانومه رو بعد مجبور شده دختره رو گردن بگیره حالا شاید تو ژن توام باشه. اونم از این حرفم ناراحت شد ولی چیزی نگفت بعد چند ساعت زنگ زدم اولش خوب بود بعد دوباره یادش اومد و سر اون خرفم داد زد سرم ولی گفت قطع میکنم بعدا زنگ میزنم بعد چند ساعت زنگ زد و گفت یه لحظه ام نمیخوام ببینمت دیگه نمیخوامت و خیلی چیزای دیگه...
تو عاشق نشدی عزیزم شما پو پو کردی 😂
بگو بدرک
بعد قطع کرد بعدش من گریه میکردم مامانم اومد رنگ زد بهش ازش خواست فعلا با دخترم حرف بزن تا بتونه اشتباهشو جبران کنه
الان من واقعا دوسش دارم بنظرتون رفتار منطقی چیه
استارتر اگه اون آقا پسر قضیه رو به شما راست نگفته که اشتباه کرده.
اما برخورد شما هم قشنگ نبوده. اگه دوسش داشتین نباید اشتباه باباش رو به رخ پسر میکشیدید. البته این نظر منه
من اشتباهم رو پذیرفتم و عذرخواهی کردم فقط نمیدونم چجوری جبرانش کنم و اینکه راه جبران هست و با گذرزمان اوکی میشه یا بهتره تمومش کنم. چون اون هروقت من ناراحت میشدم خیلیی نازمو میکشید منم دوروز بهش پیام دادم و با قربون صدقه حرف زدم ولی سرد برخورد میکرد ناچارا دیگه پیام ندادم. الان چبکار کنم؟
آخه حتما خودش هم قبلا از این قضیه تو زجر و خجالت بوده و حرف شما نمک روی زخم شده براش. من درکش میکنم یه جورایی.
دیگه وقتی عذرخواهی و دلجویی کردید فکر کنم بهتره فعلا بذارید به حال خودش باشه تا خودش آروم بشه و راه بیاد.
فعلا بزار فکر کنه آروم بشه خودش اگه عاشقت باشه میاد نگران نباش شما هم بهتره ایشونه قبله خودتون نکنید یادت هم باشه اگه شرایط ازدواج دارید نامزدی کنید رابطه ای که توش تعهد و خانواده نباشه هینجوری در چند ثانیه به فنا میره
والا میترسم حرفی بزنم اشتباه باشه. ولی خب به نظرم یه اشتباهی کردین و بعدشم عذرخواهی کزدین و دلجویی کردین. از یه حدی بیشتر باعث میشه که اشتباهتونو بزرگتر ببینه و بیشتر فاصله بگیره.
بهش فرصت بدین آروم بشه.
اما یه چیزو بهتون بگم. شاید عامیانه و غلط باشه. ولی چیزیه که من اطرافم دیدم.
اگر باباش واقعا زن صیغه کرده باشه، واقعا مطمئن بشید که طرز فکرش به پسرش نفوذ نکرده باشه.
البته ممکنم هست برعکس باشه و قضیهی «ادب از که آموختی...» و اینا باشه و اتفاقا ابعاد زشت خیانت رو به ایشون تفهیم کرده باشه. واسه همین گفتم گناه پدرو نباید پای پسر نوشت.
اما مطمئن هم بشید که شبیه هم فکر نکنن در اون صورت. البته بدون اینکه به روش بیارید و شاید به کمک مشاور خوب.
بله منم برای همین تصمیم گرفتم فعلا پیام ندم تاببینم چی میشه ولی خب قلبا دوسش دارم
پسر خیلی خوبیه و رفتارشو سنجیدم به خیانت و اینچیزا نمیخوره ولی واقعا ممنون از راهنماییتون . لطفا برام دعا کنید تصمیم درستو بگیرم. چون پسر چشم پاک و خوبیه خیلی دوسش دارم