دلم گرفته ازینکه هم خوابگاهیام فک میکنن من سنگدلم
فقط بخاطر اینکه اخلاقم یکم تنده و رک وراست واقعیتو بهشون میگم
مثلا میگن تو اصلا احساس نداری درحالیکه از همشون احساساتی ترم اونا برونگران مثلا میگن حالم بده، من دل نازکم فلانم یا یه چیزی باشه میشینن گریه میکنن ولی من هیچکدوم ازینا رو نمیتونم بروز بدم
یا یه چیزی باشه اونا تو روی هم باهم خوبن ولی من ببینم یکی داره راه اشتباهی میره رک تو صورتش میگم ک داری گول میخوری و این حرفا
اونا همشون خیلی پشت همن میگن تو با حرفات ناراحتمون میکنی ولی بخدا من اصلا قصد ندارم دلشونو بشکنم ولی اونا انقدر ب من گفتن بی احساسی و سنگدلی واین حرفا واقعا دارم ناراحت میشم آخه هیچ وقت بد کسی رو نخواستم و از دورو بودن خوشم نمیاد
