من تک فرزندم، بعضی وقتا خیلی ناراحتم از اینکه نه خواهری نه برادری دارم که خونشون برم یا خونه مادرم هستم تنها نباشم
دختر خاله هامم خوبن باهاشون خیلی راحتم ولی احساس میکنم کسی مثل خواهر و برادر نمیشه، همه چیزو هم نمیشه گفت بهشون یا هر وقت نمیشه رفت خونشون کلا خواهر و برادر یه چیز دیگه ای هستن
بله
خوشبحالت
خب؟
خواهر خیلی خوبه مثل همدمه! منم تک فرزندم :")
خوشبحالت
آره عزیز دلم
حرفتو با جونم درک می کنم
دعا کن دیگه پسرم مثه خودم تنها نباشه
ومنی که خواهرام به خونم تشنه هستن و ای کاش تک فرزند بودم
هیچی خواهر نمیشه اینو بعد فوت مادرم عمیق درک کردم وقتی مادرم فوت شد فقط ما سه تا دختر موندیم دوتا خواهرام نبودن دق میکردم الانم دارم واسه دخترم خواهر میارم🥺
من خواهر ندارم واقعا کمبودش تو زندگیم خیلی حس میکنم شکرخدا یه برادر دارم ک هیچجا تا حالا بدردم نخورده😄ولی اندازه بچهام دوستش دارم و حاظرم بخاطرش همه کار بکنم
خواهر و برادر داریم تا خواهر و برادر
خواهر برادرای شوهرم مثل دشمن میمونن باهم
بینشون فقط حسادت و رقابت و بدخواهی برای هم هست
نه مهر و محبتی به هم دارن
نه هوای همو دارن
انگار قانون جنگله
انقدر حسودن که باید کل زندگیتو ازشون قایم کنی
از چشماشون نگم که جوری چشمت میزنن که...
هههههووووووف
من یه برادر دارم ۱۵ سال ازم کوچیک تره خدا رو شکر اون هست حداقل می دونم اگه آخر این دنیا برام تنهایی باشه یکی هست هم خون خودمه.
ولی بعضی وقتا دلم عجیبببب یه خواهر می خواد که باهاش حرف بزنم.
ولی در صورتی دو تا بچه خوبه که اختلاف سنیشون کم باشه و هم جنس هم باشن من الان بیشتر برای برادرم نقش مادر دارم تا خواهر و خودم احساس تنهایی می کنم.
منم تک فرزندم
