من یک مادرم............. فرزندم، دلبندم، عزیزتر از جانم از ملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم... از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را می بینم که سوپت را نمیخوری و کلافه می شوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت پیدا نمی کنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم... امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آغوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها و سالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمی شوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من می نشینم و نگاه میکنم و حسرت می خورم..... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان گوش بسپارم تا چای از دهن بیفتد.... روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی را تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز... روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم... شاید روزی آغوشم درد بگیرد، این روزها دارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد...! این روزها فهمیدم باید از تک تک لحظه های با تو بودن لذت ببرم.
قشنگه ولی من الان بعد هفت سال بارواری دومممم استرس تمام جونم گرفته ک چ کاری بود تازه راحت شده بودم🥲
وای چه زیبا بود 😍😍😍
🥺🥺❤️
خدا قوت مامانا روزتونم پیشاپیش مبارک
چ متن خوشکلی....کاملاشرح حال من بود....چقد احساساتی شدم.....ای کاش ب خودمون اینقدسخت نگیریم تابتونیم ازاین دوران لذت ببریم
برای من و همه کسایی ک در انتظار هستن تا حس قشنگ مادر بودن را تجربه کنن دعا کنید 🥺🌺
متن عالی بود با اینک بچه ندارم ولی عمیقن درک کردم
تو۹ساله.....جفتشون پسرن.....واقعیتش دیگ وقتی داسه خودت نمیمونه من طرف بعدظهرک میشه جنازم بدبخت شوهرمم همون موقع میاد.......ولی خوب سختی ۳ساله وقتی ازآب وگل دربیاد خوب میشه......واینکه خداروشکربچه هام هموخیلی میخوان پسرم ۷ماهشه اولین کلمه ک گفت دادا بود ازبس همودوست دارن
یک جایی توی فرندز هست که ریچل به راس می گوید: "متأسفم... نمی تونم ببخشمت! آخه تو تنها کسی بودی که باور داشتم هیچوقت به من آسیب نمیزنه"!!!!!!!!
متشکرم از انتخاب مطلب زیبات دروووووووووود بر شما هموطن با ادبیات من
ارسال نظر شما
