سلام لطفا این داستان را بخوانید این داستان زندگی یک بانوی عزیز است پر از فراز ونشیب
لازم نیست باور کنید ولی یک حقیقت است
سلام من سپیده هستم
دانشجوی رشته ژنتیک سال دو دانشگاه من شیفته پسری بنام محمد هستم پسری که نه کا رخداد و نه تحصیلات فقط زیبایی و بس
اولین بار با هم تو سالن فرهنگ موسیقی دانشگاه آشنا شدیم من دف میزدم و محمد گیتار
دوستم تمام سعیشو رو کرد که محمد را جذب کند اما محمد منو انتخاب کرد پسری حتی دیپلم نداشت به همراه دوستش اومده بودند دانشگاه و هم نوازی میکردند
ممدا بگیرن
محمد شخصیت ویژه ای داشت مرموز و قدرتمند بود چهارشانه چشمانی سبز و پوست سفید جذاب و گیرا ولی یک طبل تو خالی
کم کم دوست من با دوستش دوست شد و اکیپ شدیم باهم بیرون میرفتیم و قرار میزاشتیم محمد مدام خیانت میکرد و هربار دل عاشق و ساده من میبخشید تا اینکه یکی از دوستام گفت بیا با هم بریم باغ دوست پسرم من هم که دل پری از محمد داشتم با دوستم و دوستاش رفتیم باغ
اوه مای گاش
تمام مدت میترسیدم و خدوم رو نفرین میکردم اما خوشبختانه خدا روی خوبش رو به من نشون داد دوست دوست پسرم به من علاقمند شد و من تمام ماجرا رو براش تعریف کردم و اون تمام تلاششو رو کرد که منو بدست بیاره و من چون دانشجوی شهر دیگه بودم براحتی هر شب با دوستام میتونستم برم باغ فرزام
فرزام فوق العاده زشت بود بدهیکل و بدقواره قد بسیار بلندی داشت دماغ بزرگ چشمان ریز رنگی سبز تیره ابروهای پرپشت خلاصه هرچی از زشتی این بشر بگم کم گفتم
فرازم فوق العاده پولدار بود در حقیقت پدرش پولدار بود و تنها فرزند پسر خانواده بود سه خواهر داشت باباه همه چیو زده بود واسه فرزام
باغ مجهز خونه چند متری ماشین مدل بالا حساب بانکی پر پول اما من هنوز دلم پیش محمد بود
فرزام تمام تلاششو رو میکرد لحظه ای چشم ازم برنمیداشت غرق من بود و من شیفته محمد . چه شبهایی که توباغ برای محمد گریه نمیکردم و اون آرومم میکرد تو شهر منو میچرخوند شام میگرفت اهنگ میزاشت آرومم میکرد مشاوره میبرد و من همچنان در کف محمد
تموم شد لایکم کن لطفا ممنونم🙏
اگر نصف شب زنگ میزدم و میگفتم میوه میخوام تمام میوه های یخچالشون رو برام میورد اگر مریض بودم منو بلافاصله دکتر میبرد بدون اینکه کوچکترین دستی به من بزنه و لحظه ای چشم از من بر نمیداشت
هر روز فرزام لقمه پیچ دم در خونه دانشجویی بود و منو کلاس میبرد و بعدش دنبالم میومد شهر کوچیک بود ولی اصلا براش مهم نبود که کسی ببینه چون همیشه میگفت تو مال منی
هر روز عصر منو و دوستام رو میبرد بیرون تو طبیعت و من بیشعور فقط بهش میگفتم بابا اون لهل این بود صداش بزنم فرزام من فقط میگفتم بابا
تا اینکه به گوش محمد رسید کجایی که دوست ختر سابقت با پسر خان شهر دوست شده و ازآنجایی که همشهری بودن دعوای مفصلی شد محمد زنگ زد و موس موس کردن افتاد و من بابا رو یادم رفت بلاکش کردم بی محلی میکردم اما اون روز روز صبح لقمه به دست تو ماشین منتظر بود و من ترجیح میدادم مسیر طولانی برم ولی سوار ماشینش نشم اخه عشقم برگشته بود کلاس تمام میشد باز دم دانشگاه بود اما باز بی محلی
محمد همون آدم کثیف سابق بود بی عرضه تا لنگ ظهر میخوابید و من زنگ میزدم که تورو خدا برو واسه مدرسه ثبت نام کن که حداقل دیپلم بگیری ولی انگار نه انگار همچنان خیانت میکرد و فوق العاده خسیس بود میس میزد و من خنگ زنگ میزدم
یک روز گوشیمو گرفت و بدون اینکه بدونم شماره دوستام رو برداشته بود و به تک تک شون پیشنهاد داد هم ابروم رفت و هم خودم رو حقیر دیدم دیگه فرزام دم در نبود دیگه لقمه به دست نبود خیلی گریه کردم که اینقدر نادان بودم رفتم تو ایستگاه دانشگاه فرزام با ماشین از جلوم رد شد به من خیره شد دور زد داد زد سپیده بیا سوار
