تا الان توی ۲۷ سالگی هرچی خاستگار اومد رد کردیم الکی...یا من بچه بودم و الکی لج می کردم..یا اگر هم من راضی بودم...بابام نمیزاشت کسی بیاد..الکی الکی سنم رفت بالا...بدون ازدواج...پدری که فکر بچه اش نباش همینه...حالا ای کاش توی این سن کار مناسبی داشتم و اینقدر دربه بدر دنبال کار نبودم..
هی روزگار...دخترا شما حواستون به خودتون باشه....کسی جز خودتون دلتون برای خودتون نمیسوزه...فرده خوبی آمد ازدواج کنید...
ازدواج کنید نه درس بخونید !! پند خوبی نبود
چون توع گفتی چشمممم
منم از ۱۴ سالگی کلی خواستگار خوب داشتم همسو رد کردم الان ۱۹ سالگی پشیمونم😐
ازدواج یک انتخابه
میتونه در اولویت باشه یا نباشه
زندگی پابنده ازدواج نیس
درستو ادامه بده
کار پیدا کن
واسه خودت زندگی کن حالشو ببر بابا
مگه همه چی ازدواجه
خوبها همه به خاطر شرایط ایران مهاجرت کردند. دور وبر من که دیگه هیچ پسر مجرد خوبی نمونده، همه رفتند از ایران
مگه همه چی ازدواجه توصیم اینه اونایی که انتخابشون ازدواج نیست انقدر مستقل بشن که اونجوری نیازی به ازدواج نداشته باشن
برای یه ازدواج هم خود طرف باید راضی باشه هم خانوادش
شمام سنت زیاد نیس که
من از ۱۵سالگی خواستگار داشتم چون احتمال داشت ازدواج نکنم باید به همون اولی تو اوج بچگی جواب مثبت میدادم؟؟؟
ازدواج خیلی خوبه اما به موقش و بدون مشکل
هم ازدواج هم درس 😉 هر کدوم به موقعش
اینو برا دوستانی میگم که افراط و تفریط میکنن
البته هر چند اگه دوست داشته باشی میتونی یکیشو بزاری کنار یا هر دو
ولی هدفم اینه بگم این دو تا مانع هم نیستن اگه که به موقع انجام بشن
اسی حرف تو رو گرفتم اینو برا بقیه گفتم ❤️
