عزیزم اگر سنی نداری حتما و حتما پر قدرت دکترا رو ادامه بده. کم نذار براش. حالا که قبول شدی بی اعتنایی نکن به این فرصت. براش یه هدف متعالی در نظر بگیر. خیلی متعالی. منتها بنظرم علم حقیقی توی هیچ سورس دانشگاهی و حوزوی به دست نمیاد. این ها صرفا وسیله هستن. ولی بهرحال همین مدارک اسبابی هستن تا بتونیم توی کشور فعالیت اجتماعی داشته باشیم. بتونیم تو زمینه وظیفه اجتماعیمونم قدمی برداریم.
ولی اگر احساس میکنی دکترا باعث میشه از سن باروری و حوصله و صبر فرزندداری دور بشی بنظرم تو همین لحظه ای که هستی اولویت بندی کن. من به شخصه میخواستم ادامه تحصیل بدم ولی بارداریم یهویی شد و شد دیگه.
منتها اصلا ناراحت نیستم چون تحصیل یه چیزیه که بنظر من میتونه بالای ۴۰هم استارت خورده بشه. (حالا نه برای همه.) مثال هم براش چند تایی دارم که توی همین سن و سال رفتن و موفق هم بودن. اتفاقا وارد فعالیت های اجتماعیم شدن. من هرچی سنم بالاتر میره انگار بهتر درک میکنم منابع تحصیلی رو. برعکس که میگن گیرایی آدم پایین میاد. شاید بخاطر مادریه که بعضی قدرت های ذهنی و عقلی رو بالاتر میبره.
خلاصه که اگر همه جوره دکترا رو انتخاب کردی با یه نیت خوب، کیف کن بابا.