زندگیه دیگه
گاهی خستت میکنه😞
خیلی خسته ات میکنه ، اونقدری که
دوست داری
خودکارت رو بذاری لایِ صفحات زندگیت
و یه مدت بری سراغِ خودت ...
هیچ کاری نکنی ، هیچ کسیو نبینی
با هیچ کسی حرف نزنی ، حتی نفسم نکشی😔
اما مشکل اینجاست
که وقتی برمیگردی ...
می بینی یه نفر خودکار رو از لای کتابِ زندگیت
بیرون کشیده و تو هم یادت نمیاد کدوم صفحه بودی!!
گم میشی ...
و هیچی تو دنیا بدتر از این نیست که ، ندونی کجای زندگیتی!!
📚بعد از اَبر👤بابک زمانی
كه خودمو پشت گوشي برای کسی لوس كنم و بگم اول تو قطع كن يا ازاون دخترايي باشم كه توي هر زمان و مكاني كه بخواد بتونم كنارش باشم
من توي يه ساعت ده بار ساعت توي دستمو چك ميكنم كه دير نرسم خونه!
من مهموني هاي شبونه نرفتم
بهترين برند مشروب رو نميشناسم
من كنار بالكن سيگار به دست چشماي اون تصور میکنم
من هیچوقت وقتی بهش فكر ميكردم مست نكردم و باماشين نرفتم توي ديوار... اما بجاش قلم و كاغذ برميداشتم و از اون مينوشتم...
من شايد شبيه خيلي از دختراي اطرافش نیستم اما ساختن رو ياد گرفتم
كوتاه اومدن رو ياد گرفتم
من ياد گرفتم هركسي رو همونطور كه هست بايد دوست داشت كه اگر يه روز "دوستت دارم "رو براش تكرار كردم تا اخرش پاي همه چيزش بمونم
من با همه ي دخترايي كه ديده شايد فرق داشته باشم اما مهم تر از همه دوست داشتنم هم فرق دارد...
زن: مگه اینجا مدرسهی دولتی نیست؟
مدیر: اگه دولتی نبود که میگفتم پنج میلیون تومن بریز!
زن: آقا! آخه مدارس دولتی نباید شهریه بگیرن.
مدیر: این که شهریه نیس.
اسمش همیاریه!!! زن: اسمش هر چی هست...
تلویزیون گفته به همهی مدارس بخشنامه شده که مدارس دولتی هیچگونه وجهی نمیتونن دریافت کنن.
مدیر: خب برو اسم بچت را تو تلویزیون بنویس!
این قدر هم وقت منو نگیر!
زن: آقای مدیر!
من دو تا بچه یتیم دارم!
آخه از کجا بیارم؟!! مدیر: خانم محترم!
وقتی وارد اینجا شدی رو تابلوش نوشته بود یتیمخونه یا مدرسه؟
آقای مستخدم،این خانم رو به بیرون راهنمایی کن!!! زن با چشمهای پر از اشک منتظر اتوبوس واحد بود.
اتومبیل مدل بالائی ترمز کرد و زن سوار شد.
روزنامهای که روی صندلی جا مانده بود را برداشت و بهش خیره شد.
کمیتهی مبارزه با فقر در جلسهی امروز
ستاد مبارزه با بیسوادی
تیتر درشت بالای صفحه نوشته بود:
با ۲۰۰۰۰۰ زن خیابانی چه میکنید؟
زن با خودکاری که از کیفش بیرون آورده بود عدد را تصحیح کرد:
با ۲۰۰۰۰۱ زن خیابانی چه میکنید؟؟؟!!!
