نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت
که جانم در جوانی سوخت! ای جانم به قربانت
تحمل گفتی و من هم که کردم سال ها اما؛
چقدر آخر تحمل بلکه یادت رفته پیمانت...!
تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی
به افسون کدامین شعر در دام من افتادی
گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت
به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی
شهریار# 💎💠
تو با اغیار پیشِ چشمِ من مِی در سبو کردی
من از بیمِ شماتت گریه پنهان در گلو کردم...
تو با اغیار پیشِ چشمِ من مِی در سبو کردی
من از بیمِ شماتت گریه پنهان در گلو کردم...
آخرش محنتِ جانکاه به چاه اندازد
هر که چون ماه برافروخت شبِ تارِ کسی...
شهریار#
شرطِ هواداریِ ما؛ شیدائی و شوریدگیست
گر یار ما خواهی شدن؛ شوریده و شیدا بیا
در کار ما پروائی از؛ طعنِ بداندیشان مکن!
پروانه گو در محفل این شمعِ بی پروا بیا...
تو با اغیار پیشِ چشمِ من مِی در سبو کردی
من از بیمِ شماتت گریه پنهان در گلو کردم...
کاش یک روز سر زُلفِ تو در دست افتد
تا سِتانم من از او دادِ شب تنهائی...
شهریار#
تاپیک های به روز شده
3 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز