حافظ #

فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی داد

که می حرام ولی به ز مال اوقاف است

حافظ#  

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم

کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

حافظ#   

این شعر هم عالیه

لبش میبوسم و در میکشم می
به آب زندگانی برده ام پی

نه رازش را توانم گفت با کس
نه کس را میتوانم دید با وی..

حافظ#  

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست

گشت هر گوشه‌ی چشم از غم دل دریایی...

حافظ#  

سحر بلبل حکایت با صبا کرد

که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد .


حافظ#  

چشمم از آینه داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه ربایان بر و دوشش باد

نرگس مست نوازش کن مردم دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

حافظ#  

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

حافظ#   

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است

چو یار ناز نماید شما نیاز کنید 

حافظ#   

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

حافظ#   

گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست 

فکر مشاطه چه با حسن خدا داد کند 

حافظ#