مردد در طلاق

سال آخر کارشناسی ازدواج کردم یعنی ۲۳سالم بود،با هم همکلاسی بودیم،من دو تا خواهر دیگه هم دارم و مامانم همش با حرفاش و طعنه هاش که باید زود ازدواج کنم منو مجبور کرد که با همسرم که چهار سال بود همش دنبالم بود ازدواج کنم ولی خودم خیلی بلند پرواز بودم و همزمان با نامزدیمون من دانشگاه تهران قبول شدم با رتبه دو رقمی و بورسیه استهکلم شدم ولی همسرم با حرفاش و اینکه میترسید از دستم بده نذاشت برم،من عاشق پدرم هستم و ندیدنش عذاب میده،همسرم به هرکی که من دوسش دارم بخصوص پدرم حسودی میکنه،واسه همینم دعوامون میشه،تو حالت عادی مرد خوب و دلسوزیه و شدیدا عشقشو حس میکنم،ولی تا خونوادم و علاقم بهشون میبینه کلا اخلاقش عوض میشه،بک سال بعد از ازدواجمونم استخدام بانک شدم و چون همسرم درآمدش کم بود مجبور بودم کارمو حفظ کنن با اینکه هم دکتری قبول شدم.پشیمونم بابت همه فرصت هایی که از دست دادم،دلم می‌خواد پیش پدرم باشم واقعا دلم واسش تنگ میشه سه ماهه ندیدمش😭😭😭😭