باسلام
دوست عزيز اينكه مادر شوهرتون چه رفتارهايی داره و برخوردش با شما چطوره اونقدری اهميت نداره چون ما به ايشون دسترسی نداريم و نميتونيم قضاوتشون كنيم ولی مساله ای كه مهمه اينكه شما چطور به رفتارهای ايشون واكنش نشون ميديد بر اساس رويكرد رفتارگرايی اگر رفتاری تقويت بشه فراوانی اون رفتار زياد ميشه و بر عكس اگر رفتاری تقويت نشه به مرور زمان به خاموشی ميرسه بدين معنی كه كم كم از فراوانی اون رفتار كاسته ميشه و بعد از مدتی ديگه اتفاق نميوفته بنابراين اين هنر شماست كه با بی توجهی به اين رفتارها اونها رو به سمت خاموشی هدايت كنيد . سعی كنيد شرايط ايشون رو درک كنيد به قول همسرتون ايشون مادر همسرتون اعصابش مريضه بنابراين توقعات و انتظارات تون رو با شرايط ايشون هماهنگ كنيد. تا جايی كه براتون ممكنه وقت و انرژی تون رو صرف اين مسائل نكنيد . مرزهای زندگی و ارتباطتون رو مشخص كنيد و به ايشون احترام بگذاريد و لطفا مسائل بين فردی خودتون و مادر همسرتون رو به همسرتون منتقل نكنيد و تمركزتون رو روی زندگی زناشويی تون و بالا بردن كيفيت روابطتون بگذاريد . موفق باشيد
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید