تصمیم گرفتم از همسرم جدا شم 😔

ما داشتیم بنایی میکردیم سر ساختمون دزد اومده بود پدرش گفت من میرم. اوجا سر ساختمون نگهبانی میدم اشکال نداره دیگه دزد نمیا

رفت اوجا موند بدتر دزد چندین بار اومد وسایل مارو برد ایقد پدرش بیخیاله

من بخاطر حرفایی ک مادرش با خواهرش پشت سرمن زدن من ی مدت افسردگی گرفته بودم مریض بودم از فکر خیال 

گفتم مادرت پاشو تو خونه من بزاره میکشمش

در این حد عذابم داده بودن با حرفاشون

ی روز اتفاقی رفتم سرساختمون دیدم مادرشوهرم اونجاست از همون روز من احمق شل گرفتم موندگار شد موند اونجا چون خونه نداشت ازبس بدجنس بی حیا بود هیچکس بهش خونه اجاره نمی‌داد 

وسایلشم هنوز خونه ماست

دختر خاله شوهرم گفت تو براشون ی خونه حتی شده ی اتاق پیدا کن برن ( من 20 روز دیگه میخوام برم. خونه خودم) 

من صدتا مورد پیدا کردم ولی ایقد بیخیالن حتی ی زنگ نزدن گفتن ما پول نداریم گفتیم باشه پول پیش رو ما میدیم در حد توانمون 

کمک میکنیم

همسرمم هرچی میگفتم بگو بهشون دنبال خونه باشن جلومن هیچوقت نمی‌گفت 

نمیدونم پشت سرم میگفت بهشون یا ن 

الان من فروردین باید زایمان کنم میخام 20 روز دیگه برم خونه خودم 

همسرم اصلا بهشون نگفت دنبال خونه باشید چون این صاحبخونه ما هم خونشو به اونا اجاره نمیده چون ی مدت ک موندن ابرو همه رو بردن نمیده خونشو

امشب پسر عمو شوهرم اومده بود توی خونه ما 

ماهم رفتیم اونجا 

گفت شوهرت میگه بعداز عید شاید بیام اینجا گفتم نه من 20 روز دیگه نهایت تا آخر ماه دیگه میام 

این خونه ای ک اجاره کردیم خیلی اذیت میشم ی مستاجر دیگه کنارمونه و حمومش مشترکه انگار خیلی از نظر بهداشت داغونه 

گفتم اینا هم دنبال خونه نگشتن گفت خب براشون ی اتاق بسازید توی حیاط گفتم من ب هزار بدبختی نساختیم ک راحتی باشه برا پدر مادر شوهرم اونا بايد خودشون مسئول زندگی خودشون باشن

ب من چ 

الان زیر گوش شوهرم نمیدونم چی خوندن شوهرم حتی ی کلمه نمیگه دنبال خونه باشید 

مادرش دستش تو دعاست نمیدونم چی براش گرفته ک منو نمیبینه شوهرم اصلا نمیفهمه من چی میگم 

امشب بهش گفتم تو نتونستی راهتو از خانوادت جدا کنی بیا راه خودمونو جدا کنیم ی عالمه دعوا کرد و فحش داد

ولی تصمیممو گرفتم اگر تا آخر ماه دیگه منو نبرد خونه خودمون من میام کلا خونه پدرم دیگه خسته شدم دوسال دارم با این شرایط کنار میام پدر مادرش کلا تصمیم دارن مسئولیت زندگیشونو بندازن رو زندگی ما

همه هم میگن خب پسرشونه وظیفشه دیگه نمیگن پسرشون با حقوق ماهی 7 تومن با کلی قسط قرض زن بچه داره چجوری زندگی اونارو ساپورت کنه 

معذرت میخوام تموم شد

همسرم تو خیلی خوبه واقعا کنارش خوشبختم ولی من دیگه نمیتونم اینجوری ادامه بدم خسته شدم تا کی باید فکر خیال زندگی پدر مادرشو داشته باشم

تا کی من باید جوش بزنم ک اونا معتادن میخورن میخابن پدرش سرکار نمیره

تا کی من باید با همسرم بخاطر اونا دعوا کنم 

امشب ب همسرم پیام دادم و گفتم تا آخر ماه دیگه اگر راهت جدا نکنی راه خودمونو جدا کن من دیگه نمیتونم ادامه بدم ولی کلی دعوا کرد. و فحش داد 

شوهرم پشتشون نیست

ولی ازبس بقیه بهش احساس گناه میدن نمیفهمه چیکار کنه 

شوهرم خیلی خوبه😔

همش حس میکنم دعایی چیزی بهش میدن