سلام بچه ها خوبین،راستش من فروردین ۲۰ سالم میشه،سالی که یازدهم بودم کرونا اومد و تقریبا یه سال و نیم کلاسا آنلاین بود و من درست درس نخوندم،و سال اول کنکور قبول نشدم،برای سال دوم خوندم که بازم اونی که میخواستم نشد ولی پیام نور الان میرم،ترم اول همه کلاساش مجازیه ،منم توی روستاهای اطراف شهرمون زندگی میکنم،امکاناتی برای رفت و امد نیس و عملا این چندسال همش تو خونه بودم،امسال قبل نتایج امید داشتم که یه رشته خوب قبول میشم ولی نشد و خیلی به هم ریختم ،دلم میخواست تا جوونم برم دانشگاه دوست پیدا کنم ولی همش تو خونم و همش سرم تو مبایله،دیگه دارم دیوونه میشم،نه تفریحی،نه دوستی،دلم میخواست خودم تنهایی برم بیرون بگردم با دوستی چیزی،ولی تو این روستایی که هستم خیلی کوچیکه و نمیشه از این کارا کرد،بگید چیکار کنم،دارم دق میکنم ،جوونیم داره میره و من از زندگی هیچی یاد نگرفتم😭😭😭😭😭😭😭😭😭
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
هوم ، حق :) ولی باید از زندگی نا امید نشی بشین قشنگ موبایلت رو بیرون از اتاقت بگذار قشنگ درس بخون هی ...
اخه اصن هیچ رشته ای رو دوست ندارم که بشینم بخونم ،اصن نمیدونم دلم چی میخواد،خواهرم هم سن من بود میرفت دانشگاه و خوابگاه خودش الان من وضعم اینه،مامانم میگه بی دست و پایی و خودت نمیتونی تنها بیرون بری ،خیلی ناراحتم به سن نمیتونم برم بیرون
ببین بشینی درس بخونی علاقه ات رو متوجه میشی اصلا ب حرف مامانت گوش نکن فقط از این ور بش ...
یه سال به امید اینکه یه رشته ای که فقط دولتی باشه خوندم،من اصن ادم درس خونی نبودم،وقتی قبول نشدم یه روز تو اتاق بودم و گریه میکردم و حالم خیلی بد بود،رشتم تجربی بود الان دیگه خالم به هم میخوره که بخونمشون،کتاب های رشته انسانی هم گرفتم ولی اصن علاقه به خوندنشون ندارم،دو سه ماه دیگه هم بیشتر تا دی نیس،از اول به هنر یه علاقه ریزی داشتم ولی به خاطر مادرم رفتم تجربی،خیلی دلم میخواست یه رشته هنری چیزی قبول بشم ولی دیگه امیدی ندارم،از اینکه بشینم تو خونه بازم برای کنکور بخونم دارم دیوونه میشم