اون روز بهم گفت اگه دوستت نداشته باشمم دوستم داری ؟ گفتم اره ، گفت اگه ازت متنفر باشمم دوستم داری ؟ گفتم اره ، فکر کردم داره امتحانم میکنه که چقدر دوستش دارم هر چی گفت گفتم خیلی دوستت دارم و عاشقتم و اینا ، بعد چند روز بهم گفت اگه دوستم داری یا باید بیای موقتی روستا پیش مادرم زندگی کنیم یا شهر ما نزدیک روستا و من نمیام شهر شما در صورتی که اولش میگفت میام اونجا ، گفت حتی بیام تهرانم مامانم باید بیاد خونه ای که ما زندگی میکنیم باهم باشیم ، گفتم من اینجوری نمیتونم حرمت ها شکسته میشه و درست نیست گفت من از تو میگذرم ولی از مامانم نمیگذرم و با تو دوساله مجازی ام ولی با مامانم ۳۰ سال واقعی 😔 الانم جدا شدیم ، همش میگه عشقت دروغه که شرایط منو قبول نمیکنی اگه دوستم داشته باشی به فکر این چیزا نیستی ، به نظرتون آدم با کسی ازدواج کنه که دوسش داره بهتره یا کسی که دوستت داره؟!
کات کن بعدم به دور ترین نقطه ازش فرار کن
خیلی عوضی از دوست داشتن نباید سواستفاده کرد
داره از دوست داشتنت سواستفاده میکنه
دوستت داره
بعد از ۳۰ سال تجربه میگم کسی که دوستت داره
چون حاضره هر کاری واست بکنه و خیلی حس قشنگیه
البته دو طرفه باشه ولی دوست داشتن طرف مقابل بیشتر
اون دنبال پرستار مفت میگشته،تازه دوسِتَم نداشته،بعد که پیرت کرد و ذهنتون خسته ،با یکی دیگه میریخت رو هم،چون تورو میشه طلاق داد اما مادرشو نه
توقع آقا خیلی بالا بوده
من نزدیک خانواده خودمم نمیخوام زندگی کنم چه برسه خانواده شوهر
ب نظرم ازدواج عاقلانه خیلی بهتر از عاشقانه اس.
ب عشق بی اعتقادم
اون اگه مسئولیت پذیر بود بعد از دوسال تو رو همین جوری ول نمیکرد. میخاد بعد از ده سال زندگی بهت بگه من با تو ده سال زندگی کردم با مامانم چهل سال پس مادرم مهم تره. نمیتونه تعادل برقرار کنه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
