اوشن تنیش جور منی خراوه حالد؛ هایدنه بان تختی سرم وصله و بالد!
هایدنه ناو خود گیرو زاری بیسه کارد یه مشت قرص رنگی بیسه شامو ناهارد!
حال منیش دسته کمی نیره و مردن؛ صد گله دکتر بردنم خوبم نکردن
ای قلب شکیایمه دی و قلب نیودن؛ باو و اول شرو بکیم مگه چه بودن؟!
تو گیریل شوانمی قصیل عاشقانمی؛ تو شارمو محلمی ارای زخمیلم مرحمی!
قلبم جور بمب ساعتی و ناو سینم؛ اراد کتی ترکت نیکم و راحتی هم نمازو هم عبادتی
بدم تیه وی ماله لعنت و ای حاله؛ کوره بچم بی تو ژیرو بان بودن ای شاره
مه او آیمه نوم مهم نود هیچ ارای مه؛ بی تو غریبم تو نیود خدام درای!