از زندگانی ام گله دارد جوانی ام
شرمنده جوانی از این زندگانی ام
دارم به دل هوای صحبت یاران رفته را
یاری کن ای اجل که به یاران رسانی مرا
مرا محتاج رحم این و آن کردی ملالی نیست .....
توهم محتاج خواهی شد ، جهان دار مکافات است
درگیر تو بودم که نمازم به قضا رفت
در من غزلی درد کشید و سر زا رفت
سجاده گشودم که بخوانم غزلم را
آنجا که تویی عقربه قبله نما رفت
من بودم و زاهد به دوراهی که رسیدیم
من سمت شما آمدم او سمت خدا رفت
جا برای من گنجشک زیاد است اما
به درختان خیابان تو عادت دارم
کاش هرگز در محبت شک نبود
تک سوار مهربانی تک نبود
کاش برلوحی که بر جان دل است
واژه تلخ خیانت حک نبود
در رفتن جان از بدن گویند، هر نوعی سخن
من خود ب چشم خویشتن . دیدم ک جانم میرود
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز