به شوهرم هر بار زنگ میزنم ، میگه مداجعه کننده دارم ،بعدشم خودشم زنگ نمیزنه، وقتایی که اداره ش هست
بعدازظهرا میگم میام دنبالت ، میگه نه همکارم میاره میرسونه
شما باشید چیکار میکنید
هم بهم برمیخوره
هم اینکه نمیخوام ولش کنم به امان خدا ، مثل ده سال گذشته ، هر کاری دلش خواست انجام داد
نه یه مدت نه زنگ میزنم نه میرم دنبالش تا ببینم چی میشه
نمیدونم تو نی نی سایت انگار مده شوهره سرکاره اما باید هم جواب تلفن بده هم چت بکنه ولی ما تو خونه حرفامونو میزنیم موقعی که سرکار مزاحمش نمیشم
عذرخواهی میکنم کارشون چیه ، چه اداره ای ؟
من که سرکار زنگ بزنم سر سه تا بوق ورنداره یا ورداره ببینم صدا میاد معذرت خواهی میکنم سریع قطع میکنم...سرکاره خب خیلی سخته...من خودمم شاغلم واقعا نمیشه گاهی..برا بعضیا اصلا نمیشه
تموم مشکلات ارتباطات اجتماعی ما ناشی از اینه که فن سخن گفتن و بیان رو یاد نگرفتیم و نمیدونیم نیت قلبیمون را همون طوری که هست به زبون بباریم ، نباید جوری صحبت کنید تا این احساس بهش دست بده که کنترل میشه بلکه باید متوجه بشه به فکرش هستین اگر هم تماسی میگیرین فقط احوالپرسی باشه و اینکه ناهار چی دوست داری و چند کلمه حرف محبت آمیز و....، اگر احساس کنه بهش اعتمادی نداری بدتر میشه بنابراین باید در نوع گفتار خودمون دقت کنیم و به قول قدیمی ها و بزرگان اول حرفو دور دهنمون بچرخونیم بعد بیرون بیاریم،
خب برو محل کارش سوپرایزش کن
اصلا ولش نکن.
انقد بگو. که قبول کنه. یا اومدنی دم در ب همکارش بگو وسیله هست دیگه مزاحم شما نمیشیم
تو خونه هم بگو از فردا با دخترمون میایم دنبالت عزیزم. انقد بگو که کوتاه بیاد.
