من همیشه از این که زن به دنیا اومدم بیزار بودم از بچگی ...لباس زیر تا قبل از پریودیم هیچ وقت نمی پوشیدم احساس خفگی بهم دست میداد هنوزم فقط موقع بیرون می پوشم ...همسن و سالای من به فکر بوی فرند و نامزد و شوهرن ولی من وقتی اسم خواستگار یا ازدواج میاد یه حال بدی دارم ...خانواده من بسیار سنتی ان ...من میدونم که ترنسکشوال هستم اما نمیخوام هیچ وقت عمل تطابق انجام بدم چون خیلی از بعدش می ترسم ...ای کاش هیچ وقت به دنیا نمی اومدم 😭😭😭...ای کاش فرهنگ ایران انقدر باز و متجدد بود که همه ادما با همه تفاوت هاشون پذیرفته بشن ...شاید به نظرتون مسخره بیاد اما من گاهی اوقات که توی یه خیابون خلوت یا یه جای خیلی پرت هستم ترس از ت*ج*اوز میاد سراغم.... از این می ترسم مجبور بشم به خاطر فرهنگ خانوادم با یک نفر که هیچ سنخیتی باهاش ندارم زندگی کنم تا اخر عمر ...من بیشترین سوالی که همیشه از خودم می پرسم اینه که واقعا کی هستم ؟؟؟؟؟؟
فقط خواستم درد و دل کنم همین💜
