ازدواج

تا کسی نخواد ازش استفاده نمی کنن

من اتفاقا با همکلاسیم نامزد کردم و حد و حدودم نگه میداشت

آدم خودش باید حواسش باشه وگرنه خواستگارم به قول شما ممکنه قصد و غرضای بدی به سرش بزنه و سواستفاده کنه

سخته تو این زمونه

درصدش کمه

آره بابا...تازه بعدا شک میاد تو زندگی...هزار تا اتفاق بد داره...هزار تا حرف بارت میکنن...باید خیلی خوش شانس باشی با پسری دوست بشی همه چی با خوبی و خوشی بره جلو..

از معیارات بگو

به نظرم معقول نیس وقتی کسیو نمیشناسی بری خواستگاریش و پای خونواده ها بیاد وسط

اصلا نمیتونم درک کنم

یه دختر عاقل و بالغ بالای ۱۸ سال و یه پسر عاقل بزرگسال خودشون به حدی از بلوغ فکری رسیدن که خودشون همو بپسندن و آشنایی داشته باشن.من که اصلا برام جالب نبود وقتی خودم هنوز نپسندیدم طرفو با خونوادش بکشونم تو خونمون.

من دوران شناختم سه سال طول کشید.ایا اگه سنتی بود میذاشتن سه سال طول بدم؟قطعا نه

ببین خواهر منم مشکل شمارو داره هی بهش میگم وقتی که نشستی خونه کسی تورو میبینه که بخواد باهات آشنا بشه?

هر کیم میاد رد می‌کنه میگه نه خوشم نمیاد ولی بزا بهت بگم 

ی دوست فاب داشته باشه که باهم برید کافه دربند جاهای باحال بگردین یکیرو پیدا می‌کنی یا بیشتر تو معرض دید باش اگ یکی از دوستاتم رلی چیزی داشته باشه صدرصد ی رفیق شینگل داره آشنا میشی باهاش 🌝😉

گفتم ک ۱۰ درصد احتمال داره تو سرنوشتت بوده عزیز ...منم نگفتم حتما سواستفاده میکنن..گفتم قصدشو دارن وقتی بفهمی و باهاش کات کنی بازم روح و روانت بهم میریزه و نسبت به همه بدبین میشی ...

درسته ولی خانوما هم باید بتونن روابط سالم و روی اصول برقرار کنن.اکثر خانومایی که اینجا می بینم متاسفانه تو روابطشون حالت درموندگی و دست پایین بودن رو دارن،پسره هم براشون دور برمیداره

شما که انقد اوپن مایندی حالا اگر بعد از سه سال می‌گفت رابطه جنسی می‌خوام و درحالی ک شما بهش وابسته شدی و هزارتا برنامه واسه آینده ریختی ولت میکرد و می‌رفت و می‌گفت اگر دختر خوبی بودی سه سال با پسر نامحرم دوست نمیشدی!؟ الان لازم واست معقول نبود؟؟ 

اخلاق داشته باشه،مهربون باشه، با نجابت و با وقار باشه، با صبر و حوصله و تحمل باشه، تو سختی ها و مشکلات یا دلخوری های کوچک منو تنها نذاره و بره و بهم وفادار باشه، دوستی های پنهانی نداشته باشه، همدل باشه، منو درک بکنه، خانواده و اصل و نصب متوسط و خوب داشته باشه در اخرش هم خوشگل هم باشه نه در حد انچنانی ولی در حد قابل قبول باشه و اینکه اهل ارایش غلیظ و لاک زدن و انچنانی نباشه🙂

درست...شما خودت شرایطت چی هست ؟چند سالته شغلت؟ البته واسه آگاهی میپرسم فضولی نباشه..

من ۳۰ سالمه این شرایطی که گفتم خودم دارم ولی شغل مناسب و درامد مناسبی ندارم یکمم افسردم نیاز شدید به یه همدم دارم😔

خب واقعیتش اون اصلا طرز فکرش این مدلی نبود و میشناختمش

و مسئله بعدی این بود من تو سال آخر ارتباطمون فاز احساسی نداشتم و بیشتر به شناختش فکر میکردم و واقعا اگه هر رفتار بدی بروز میداد قطعا خواستگاریو لغو میکردم

ولی مسئله اینجاس که خواستگارم ممکنه بعد چند ماه آدمو نخواد و بازم آدم وابسته شده باشه و ضربه بخوره.رفتن آدما تو زندگی به هرحال یه چیز ناگزیره و ممکنه واسه هرکسی پیش بیاد و کاری ازمون برنمیاد.

حتی آدما نامزدی و عقدشونم ممکنه به هم بخوره.ما هیچ تضمینی برای رفتار طرف مقابلمون نمیشه بدیم،فقط میتونیم با شناخت انتخابش کنیم.

اهاا..خب انشاالله ک هرچه زودتر یه شغل مناسب پیدا کنین و خوشبخت بشین ..شما هم مثل اسی باید بیشتر تو جامعه و محیط های سازگار با روحیت باشی ک کیس دلخواهت رو پیدا کنی ..و همچنین بهتره تا دیر نشده بسپاری به واسطه ها تا دختری ک میخوای رو پیدا کنن...پسرا کارشون خیلی راحت تر هست توی ازدواج :) و اینکه قبل از ازدواج لطفا واسه افسردگی ب مشاور مراجعه کن .. انشاالله حل میشه افسردگی تو کشورمون خیلی زیاد شده نگران نباش