درد و دل

ازدواج رو‌گنده نمیکنم خودش گنده هست مهم ترین بخش زندگیه کاش ازین خونه می‌تونستم برم اصلا نمی‌دونم خدایی وجود داره یا نه شایدم واقعا وجود نداره

الان شرایطشون خوب شده از صفر رسیدن به ماهی ده دوازده تومن ولی بازم توقع دارن من برم سرکار و مشکلاتشونو حل کنم بابام توقع داره من خرجشو بدم و خودش دیگه مجبور نباشه بره سرکار

اره فرزند اولم این توقع ازونجایی اومده که بابای من یه آدم از خود راضی و بی عرضه و بی مسئولیته و اصن درکی از شرایط من نداره و کلا تو کل عمرم به هیچ دردی نخورده

مامانم که یه آدم خودخواهه که حتی به رشته ای که من خوندم حسادت می‌کنه یه آدم عقده ای که دوس داره زندگی منم مثل خودش باشه و اگر جایی هم ببینه من حالم خوبه سعی می‌کنه خرابش کنه 

بابامم فقط معتاد نیس ولی تمام خصوصیات آدمای معتاد و داره بی نهایت بی مسئولیته و غلام حلقه به گوش مامانم با اینکه در ظاهر به شدت عصبی و دیوونس ولی در باطن کاملا مطیع مامانمه

مشکل اینجاس که هیچ‌ هدفی دیگه ندارم رسیدن به هیچ جایی خوشحالم نمیکنه یه ازدواج خوب میخواستم که اونم نمیتونم داشته باشم تصور اینکه هیچ وقت قرار نیس طعم عشق و بچشم حالمو خراب می‌کنه واقعا نمیتونم تصورش کنم که هیچ وقت حالم قرار نیس تغییر کنه هیچ وقت قرار نیس کنار یه نفر آرامش داشته باشم 

چون موهام ریخته و خیلی کم پشته و اینکه از قیافمم خوشم نمیاد با این وضع قیافه و خانوادم که همه می‌دونن چقدر فقیر بودیم دیگه اون چیزی که می‌خوام نمیشه