تازه دانشگاه های پردیس مد شده بود اون وقتا هنوز پزشکی و دندون خیلییییییی تاپ نبود و اینجور مثل الان مردم واسشون سر و دست نمیشکوندن.فکر میکنم 89 یا 90 بدون کنکور پردیس ثبت نام میکردن میرفتن دانشگاه دکتر میشدن. دو نفر رو میشناسم بدون کنکور یکیشون پزشکی پردیس کیش یکیشون هم دندون خونده فارغ التحصیل شده...الان که پردیس هم سرش دعواس.
ولی تا جایی که من یادمه همون موقع هم پزشکی و دندون شدیدا روی بورس بود.
پردیسها هم چون تازه شروع شده بودن زیاد شناخته شده نبودن و به خاطر همین هم رتبههایی که قبول میشدن نسبت به الان بالاتر بود، اما بازم بدون کنکور نبودن و هرکسی رو ثبتنام نمیکردن.
به خودم قول دادم هیچوقت غصهی گذشته رو نخورم، غصهی اتفاق افتاده.. بدترین روزی رو که داشتم یادمه، اما فقط یادمه.. مثل اون روز درد نمیکشم، مثل اون روز اشک نمیریزم.. یه شبایی تو زندگیم اومدن که فکر کردم این آدم مچاله شده دیگه تا صبح دووم نمیاره ولی صبح شد.. یه روزایی تو زندگیم اومدن که فک کردم عقربه ها دیگه قراره تکون نخورن ولی گذشت، رد شد، تموم شد.. اگه باور کنیم که هیچ چیزی توی زندگی دائمی نیست دیگه هیچوقت غصه نمیخوریم.. چه اشک بریزی و خودتو به درو دیوار بکوبی، چه بخندی و قدم بزنی، دیگه نمیتونی زمان رو به عقب برگردونی، همه چی میگذره..پس غصهی اتفاقی که افتاده رو هیچوقت نخور...