اول اینکه من خودم اومدم تو غربت و هیچکسو تو این شهر ندارم حالا اینا جا ب جا شدن هرروز میشینه میگه من نباید دور میشدم من باید خانوادم دور هم جمع کنم حالا سر جمع با ماشین نیم ساعت راهه میگه نهایت باید دوسه تا چهارراه فرق داشته باشیم منم گفتم والا من دختر کم سن و سال اومدم تو غریبی این همه ادا در نیوردم این همه سال تنها دارم زندگی میکنم ب شوهرمم گفتم سفتو سخت بااین اخلاقا مخالفم و متنفرم از این خاله بازی ها والا دیشب تابحال سرم درد میکننه میترسم روش تاثیر بذاره
نفهمیدم چی شد
شخصیتش با تو متفاوت شاید... ربطی به توهم نداره که کاری کنی عزیزم
اه،ماهم اینجوری هستیم،
این فقط یه تفاوت نظر هست و به معنی بد بودن و اشتباه بودن نظر شما یا اون نیست . شما عاطفی نیستید اون هست همین .
من ومادرشوهرم تو یه خیابونیم کوچه روبروی هم دو دقیقه راه بهم ولی نمیرم زیاد هفته ای یکبار یا دوبار شوهرم هروز شبا میره سر میزنه مخالفتی ندارم باهاش
عزیزم مگه میشه من عاطفی نباشم دوری از خانوادم برام سخت نبوده باشه وقتی دلم بخاد یکی پیشم باشه تنها نباشم خب تحمل کردم چاره ی هم نداشتم یا باید جدا میشدم یا میموندم ...
از این ناراحته ک قبلا نزدیک بود هرجا میخواستیم بریم میرسوند خودشو دیگه تو مسیر نیست سخت بهش میگذره من روشم دوری و دوستیه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
34 ثانیه پیش
35 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
