۳ سال عقدم

عریزم منم دو سال تو عقد بودم 

تجربمو میگم شاید بدردت خورد 

منم خانواده ی همسرم اصلا عین خیالشون نبود و واقعا اصلا پیگیر عروسی نبودن

آخرش منم زدم ب سیم آخر و با شوهرم رفتیم تالار گرفتیم ، وقتی تالار گرفتیم اومدیم خونه مادرشوهرم و بهشون تاریخ عروسی رو گفتیم ( سه ماه بعد بود ) 

بعدش اینا یکم ب هول و ولا افتادن و یکم خودشون و جمع کردن

وگرنه اگه ب اینا بود صد سال دیگه عروسی نمیتونستن بگیرن

عزیزم شرایطت خیلی مشابه منه 

منم خانواده ی همسرم جالب نبودن 

ولی همسرم واقعا هوامو داشت 

برا همین اگه شوهر تو هم آدم خوبی هستش ،فکر طلاق و نکن ، چون شوهرت اگه پشتت باشه خانوادش دیگه هیچ غلطی نمیتونن بکنن

بخدا ب این حرفا نیس،خیلی ها رابطه داشتن و همسرانشون لحظه شماری میکردن برا عروسی ، مثه همسر خودم 

شوهرش اگه آدم درست و حسابی میبود، ب رابطه و این حرفا کاری نمیداشت،وظیفش بود عروسی 

ولی با این شوهری ک من از ایشون دیدم رابطه هم نمی داشت همین بود 

اسی از چی میترسی؟ شوهرت پول ک نداره ، اخلاق ک نداره ، حمایتت ک نمی کنه 

مشخصه ازدواج هم کنی تنهایی.

چرا می ترسی محکم باهاش حرف بزنی ؟

بهش بگو عزیزم عروسی میخوام ، طلا میخوام ،هر چیزی ک مخصوص یک عروس هستش و میخوام 

نمی تونی برام فراهم کنی ، برو طلاق بده 

زن خرج داره مفت ک نیست 

نهایتش اینه ک بگه طلاقت میدم 

حداقل از این همه بلاتکلیفی و کلی آرزویی ک بعدا ب دلت میمونه راحت میشی

منظورم‌اینه بزرگترت بره با خانوادش حرف بزنه بگه عقد دیگ بسه برین سرخونه زندگیتون اگ شوهرت خوب بود کار میکرد و کم میاورد میگفتم کوتاه بیا درکش کن ولی اینجوری ک تو میگی بنظر من کوتاه نیا...خودتو بی ارزش میکنی بدون هیچی بری زیر ی سقف مگ شهر هرته خانوادش اومدن خواستگاری الانم باید مسوولیت قبول کنن

منم17سالم بود عقد کردم منطقه ما رسمه خونه باید آماده باشه بعد عروسی کنی یعنی همه حتی آدمای فقیر هم خونه میسازن,بعد ما قبل عقد شرط کردیم که خونه میسازین?خانواده همسرم گفتن نه یه خونه که 2خونه میسازیم,سال اول که هیچ کاری نکردن سال دوم تا سوم هم همسرم رفت سربازی بعد 3سال دیگه خودش شروع کرد به خونه ساختن اونم همش با وام های مختلف,حتی زمینم بهش ندادن با وام ازدواج خودش و من زمین خرید,طرف ما زمین ارزونه,تا حالا که4ساله عقدم یه بار هم برا من یه کادو نیاوردن خانوادش,تا حالا نگفتن این100هزارتومن پول برا عروسمون فقط یه بار عید اول یه کیسه برنج آوردن دیگه تمام,اینا با وجودیه که خیلی پولدارن دیگه پسر دیگه ای هم تو خونه ندارن که بخان خرج اون کنن,بعد سه سال که همسر من خاست خونه بسازه خانوادش هم گفتن ما هم خونمون پسندمون نیست شروع کردن به خونه ساختن حالا خونه اونا نزدیکه تموم شه و خونه ما هنوز اسکلته اونم با هزارتا وام,با وجود اینکه طرف ما خیلی رسم طلا هست 4تا النگو همسرم فقط با پولایی که خودش از قبل داشت برام خرید حتی جشن عقد هم نگرفتن یعنی هیچ هیچ هیچ بودن برام توی این 4سال,جالبیش اینه که خانواده من خیلی سرتر از اونا هست و اینکه ازدواجمون هم سنتی بوده که مثلا بگم شاید راضی نباشن,بدبختی اینه که دیگه همسرم هم پیشم نیست خونشون دوساعت با ما فاصله داره چون کارشون اونجاست ماهی یه بار میبینمش,ایقد خانوادش ظلم کردن و میکنن که حد نداره,بخدا اگه پول نداشتن هیچ اهمیتی برام نداشت چون خداروشکر ما خانواده ندارایی نیستیم که محتاج یه کادو از طرف اونا باشم ولی چون زیادی پولدارن و اینطور بی معرفتی و اذیت میکنن آدم ناراحت میشه 

چی بگم مگ میشه اخه ! جاری داری؟ اوناهم همینطور بودن؟شوهرت چی میگ؟ میخوای ادامه بدی؟

پس چرا با تو بد شدن کم شانسی ها شاید شوهرای اونا بیشتر به خانوادشون کمک میکنن و...