من همسرازفردا صبح میره کربلا با ماشین خودش چندروزکلا باهاش قهرم حرفم بزنم اشکم درمیاد
هربارمیره پیاده روی اربعین داغونم تا برگرده
امسالم بدترازهرسال هم مادرشون مریضه هم این کرونای لعنتی از طرفی اینکه اصلا براش مهم نیست من راضی نیستم....
من مشهد تنهام خودش میدونه وقتی نیست چقدرشرایطم بده سرکارمم بماند
ولی دیگه هوایی میشه دلش من حریفش نمیشم متاسفانه