از خانوادم از همکارام دوستام آشناها فامیل
یعنی یه آدم با حس خوب و مثبت نیست اطرافم
یه آدم که تکیه کنم بهش، قلبش پاک و به دور از حسادت و کینه و نفرت و بدی باشه
انقدررررررر خسته ام که فقط دلم میخواد فرار کنم بی هیییییچ خبری
دخترمو بردارم و برم برای همیشه
فقط یک نفر باشه تو زندگیم که تکیه گاهم باشه ، منو بفهمه، درک کنه ، قلبش پر هز عشق و محبت و دلسوزی باشه نسبت بهم
یعنی این خواسته ی زیادیه ؟!