سلام من با شوهرم دوست دختر پسر بودیم خیلی همو دوست داشتیم با اینکه خانواده هامون راضی نبودن بزور ازدواج کردیم شوهرم مادر پدرش طلاق گرفتن ولی مامانش زمین خونه داره. من بعده چهار سال ازدواج یه پسر بچه بدنیا آوردم که از وقتی حامله شدم پدر مادر منم دعوا میکردن و تا بچم به دنیا بیاد و یک سالش بشه این پدر مادر من طلاق گرفتن الان یک ماهه اینا جدا شدن . مادر پدر من خیلی وضع مالیدن بده یه خونه ۴۵ متری دارن و یک پراید داره مامانم که باهاش مسافر کشی میکنه که سه دنگ خونه به اسم مامانمه سه دنگشم به اسم بابام . که بابامم وکیل گرفته که سه دنگ خونه رو بگیره من خیلی افسرده شدم واقعن نمیدونم چیکار کنم شوهرمم همش میگه بیخیال باش تو زندگیه خودتو داری منم یه خواهر دارم یه براد کوچیک واقعن نگران آوارگیه خانوادم هستم منو شوهرمم وضع مالیمون خوب نیست اومدیم سرایدار شدیم تو شهرستان دور از خانوادمم انقدر طلاق زیاده نگران زندگی خودمم که ماهم طلاق میگیریم یه روز ببخشید زیاد دردو دل کردم
چی بگیم عزیزم🤦🏻♀️
حرفی نمیاد واسم😕🪆💔
هنوز اتفاقی نیوفتاده نسخه خودته پیچیدی
یعنی شمام طلاق میگیرید؟
نگران نباش بسپر به خدا
نگران نباش همه خودشون گلیم خودشونو از اب میکشن بیرون تو مراقب خودت و همسرتو بچت باش ک ارامش زندگیت بهم نخوره
خواهشا فکرای منفی رو بریز دور تو به زندگی خودت فکر کن
منم همینم هی میگم اون قضیه چی میشه این چی میشه وای من باید یه کاری بکنم ولی به نتیجه رسیدم از دستم کاری جز خراب تر کردن بر نمیاد میگم هرچی باداباد بد ترین حالتشو در نظر میگیرم بهش ادت میکنم توهم بد ترین حالتت اینه که خاهر برادرت پیش مادرت یا پدرت میمونن ولی فکر نکنم بابات بتونه خونه رو بگیره فوقش میتونه بفروشه حقشو برداره با پولش باید مادرت بره مستاجری اگه بابات بیخیال نشه همین
خب شما بچسب به زندگی خودت خوش رفتار باش زندگی با آرامش داشته باش درست زندگی کن اگه خب زندگی کنی چرا طلاق
