دقیقا
به ی مرحله ای از زندگیم رسیدم که فکر میکنم دنیا فقط ی عشق بازی بین بنده و خداست
نماز خوندن بهترین شکل ارتباط گرفتنه با خداست
فکر میکنم مشکلات زندگیم فقط و فقط برای اینه ک سرمو ببرم رو به اسمون و بگم خدااا
چقدر توکل کررردن قشنگه
هر کار ک میخوایی بکنی یه بسم الله الرحمن الرحیم میگی دلت چنان قرص میشه ک میدونی هر چی برات رقم بخوره به نفعته
چون نتیجه توکلته
چقدر لذت میبره ادم وقتی میدونه یکی که خیلیم مهربون و بخشندست هر لحظه هر ثانیه باهاته
از دلت خبر داره
صداتو میشنوه بدون اینکه چیزی بگی
از دلت و نیت هات اگاهه
نماز میخونی باهاش ارتباط میگیری هم ارومت میکنه هم کرول کرول خیر و برکت برات پشت سر هم ردیف میکنه تا بهت برسه
خدا تنها کسیه که هر وقت صداش بزنی میگه جانممم
بی توقعه بی چشم داشته
عاشقانه و بی منت دوست داره
هفتاد برابر یک مادر
هر بار با بغض صداش میزنی گناهاتو میبخشه
اخ ک چقدررر خوبه و دوست داشتنیه این خدا
چه گنجی داریم تو زندگیامون خبر نداریم یا خودمونو محروم میکنیم ازش
کسی که شوق برگشتن بنده خطا کارشو داره
کسی که نتیجه توکل بهش ارامشیه ک میشینه تو چهرت
مثل حاج اقا نادری تو ستایش خخخ