محل کارشو منتقل کرده تو شهری که خانوادش ساکنن، منو دخترم هم تنها موندیم تو تهران
ده سال هم که تو کشتیرانی بود و همش رو دریا ، دو سه ماه یه بار میومد
بعد ده سال هم بجای اینکه بیاد تهران ،رفت پیش خانوادش
وقتی خونه پیش اوناس ، زنگ نمیزنه
اگر هم زنگ بزنه به دخترم، نمیگه به مامانت سلام برسون یا جویای حالم بشه
چقدر بد
خدا لعنتش کنه
شما چرا نمی رید اون شهر؟
چ زندگی خسته کننده ای
عمرت بر باد رفته با این شوهر کردنت
با این تفاسیر پس کی پیش شماست
چرا؟ مشکلی دارین باهم؟ دوری سخته
همونی هستی که شوهرت مشکل اعصاب داره ؟چرا نمیری اون شهر پیشش
شما هم برید همون شهری ک شوهرتون شاغله
اعتراض نکردی تابحال؟چرا محل کار و محل زندگیتون رو یه جا انتخاب نمیکنید؟شما از تهران برید جایی ک کارش هست.اون دیگه عادت کرده ب دوری شمام همینطور
تا کِی میخواید همینطور زندگی کنید؟
باید با یه مشاور حرف بزنید و ادامه زندگیتونو همینطوری نگزرونید که چند سال دیگه براتون پشیمونی بیاره
بهتره بری همونجا پی، شوهرت
حالا من با مادرشوهرم تو یه ساختمونم
شوهرم سه روز یه بار می بینم وقتایی که من خونم اون سر کار وقتی اون خونس من سرکارم
زمانیم هر دو خونه ایم یه تایم کوتاهی من میرم مامانم می بینم اونم میره پیش مامانش😑
