4سال باهم بودیم چون شهرامون دور بودن و من تک فرزندم خانواده ها مخالفت کردن منم وقتی دیدم ایشون اصلا تلاشی نمیکنن برای رفتن به سربازی حتی دنبال کار درست و حسابی هم نیستن با اینکه لیسانس دارن بیخیال شدم و براش شرط گذاشتم که هر وقت رفتی دنبال کار و سربازیت و تونستی بیای شهر ما زندگی کنید و خانوادت راضی شدن تشریف بیارین وگرنه که هیچ حالا امشب مادرش پیام دادن که هنوز دوستش داری موندم چی بگم آخه دوست داشتن با این شرایط چه فایده داره زندگی برپایه احساس که نمیشه فقط
خوب کاری کردی
همین جمله آخرت رو بهشون بگو :)
قربون دهنت این جمله آخر عالی بود همینو بهشون بگو حرفت کاملا متین ومنطقی هست.بگو مادر شما اگه دختر خودت تو این شرایط بود چیکار میکردین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز