شوهرم خیلی....

قربونت برم شما به عنوان مادرشوهر نمیتونی خیلی به عروس خانم نزدیک بشی چون پسر شما و همسرش یه زندگی خصوصی دو نفره با هم میخوان. هر چقدر هم شما خانم و گل باشی و هرچقدر هم به عروس خانم محبت کنی بازم تو زندگی اونها جایگاهی نداری. شما چون پسرت رو دوست داری و تمام زحماتی که براش کشیدی جلو چشمته احساس میکنی حق داری تا پایان عمر پا به پاش باشی ولی در عمل وقتی پسرت ازدواج کرد این امکان پذیر نیست. پا به پا بودن شما با پسرت بعد از ازدواج فقط باعث مشاجره و اختلاف تو زندگی پسرت میشه عزیزم. الان شما چه بسا نفر اول زندگی پسرت هستی ولی باید این رو بدونی که بعد از ازدواج پسرت، شما نفر دومی و با آمدن فرزندش چه بسا نفر سوم. شاید خیلی حس بدی باشه ولی گریزی ازش نیست. عروس شما هم ممکنه پسردار بشه.اونم برای پسرش زحمتها میکشه و یروزی باید بپذیره که پسرش مستقل بشه و ازش فاصله بگیره

اون پسرهایی که ازدواج میکنن ولی همچنان چسبیدن به مادر همونایی هستن که دخترا بهشون میگن بچه ننه! خدایی شما به عنوان یه خانم دوس داشتی شوهرت بچه ننه باشه؟!

کاملا حق با شماست

ولی قبول کن که خیلی سخته،من این قدر عاشق پسرمم که بهضی وقتا بیخودی به خاطرش گریه میکنم

من ادم سختگیری نیستم همیشه دعا میکنم یه خانم خوب قسمتش بشه و خوشبخت بشه

مادر شوهر خودم فوت شده و هنوز زخم زبوناش رو فراموش نکردم ،دوس ندارم خودم این جوری باشم

ممنونم که با حوصله جواب میدی🙏

عزیزدلی شما

مطمئنا یه مادرشوهر مهربون و خانم میشی شما

خدا کنه

من فقط میخوام پسرم خوشبخت بشه 

ان شاالله