نه بابا من ترم یک با چادر رفتم ی هفته بعد دیگه چادرمو دراوردم ی چندباریم سر کردم بهشون گفتم کار میکنم سرکارم اجباری چادر بعضی اوقات میپوشم اما الان سه سال گذشته شنبه دانشگام باز میشه نمیدونم سر کنم یا نه میترسم باز پشیمون شم درارم
من نظرم اینه تا وقتی که تو خونه باباتی باید سعی کنی با قوانین اون خونه کنار بیای و یواش یواش باباتو نرم کنی...حرف بزن باهاش در کنارش مستقل شو دختر خوب دانشگاه برو تا بتونی خودت برا زندگیت تصمیم بگیری ...تورو خدا به خاطر یه چادر شوهر نکنیا ...این نظر منه چون خانواده من به پوشش من هیچوقت گیر ندادن ...منم چادری نیستم راحتم ...ولی چادری بودن یه انتخابه کاشکی آدما با اراده خودشون چادری شن اینجوری قشنگه فقط
فک میکتم هیجکس بدتر از مادر من نبود.. مثلا رفته بودیم کوه. من ۱۲سالم بود. دخترای فامیلم چنتا همسن و سالم بودن. همه مانتویی.. اون وقت مادر من نمیذاشت چادر بردارم! چقد غصه خوردم. تو اون سن برام آرزو بود مث بقیه باشم.. خوردم کرد جلو همه..داداش کوچیکتر از خودمم یکی خوابوند تو گوشم جلو همه..
الان ی دوسالی هست گذاشتم کنار اما برام آرزو نبود..
یه خانواده اگه عاقل وخیرخواه خودشون وفرزندشون باشن از همون بچگی بچه شون ودرست ومقید وباحیا تربیت میکنن تا بچه ها در بزرگی از حجاب که یه اصل مهم وباعث عاقبت بخیریشونه زده نشن
من یه خونه ی بابام به اجبار حجاب داشتم البته چادر نمیگفتن سرت کن ولی لباس گله گشاد بد فرم نمیخواستم بپوشم خودم سرم کردم ولی هیچوقت تا اونجا بودم اینکارو نکردم به نظرم خیلی زشت خیلی
من به عقاید پدرم احترام میزاشتم و به آبروش حساس بود آبروش رو نبردم هیچوقت...
حالا چند سال دیگه خودم متحول شدم و چادری شدم الان دلی سر میکنم به کنار...
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
