دوقطبی

🤍🙏

بی نهایت.اظژراب و استرس وحشتناک...گاهی دیوونه می‌کنه منو.حتی این اواخر میگفتم نکنه بمیرم و هیچوقت حال خوب تجربه نکنم...

خیلی خیلی استرس دارم برای آینده .اما همش خودمو سعی میکنم با کار و ورزش سرگرم کنم

همه این علاعم ک گفتیو دارم یروز انقد خوشحالم فک میکنم خوشببختترینم روز بعدش انقد میگم من بدبخت عالمم حتی خودکشی هم کردم 

خیلی ترسو شدم همش مواظبم بچه هام نرن کوچه یوقت دزد نیاد 

یا زیر کمد و تابلو اینا نخوابن یوقت نیفته روشون

عزیزم این کارها موقعی جواب میده که مجرد باشی از همه لحاظ تامین باشی فکری جز خودت نداشته باشی ،

نه اینکه متاهل با سه تابچه مشکلات زناشویی وهزار تا چیز دیگه...دیگه وقتی واسه این کارها نمی مونه که.اینم بگم که اطرافیان هم تاحدودی میتونن کمک کنن تو این زمینه به آدم.

والا چی بگم شما هم باید طبق شرایط و ظرفیت خودت دنبال آرامش روان باشی بچه داری خانه داری شوهرداری در حد و اندازه درسته تو باید به خودت هم اهمیت بدی مشکلات زناشوییت با مشاور صحبت کردی؟ 

خودم نیستم زنداداشمه😔

خیلی مشاور و روانپزشک وروانشناس رفت حتی یه مدتی بستری شد اما نتیجه ای نداشت

هیچ جوره با بچه ها نمیتونه سر کنه...همزمان با داروهاش قرص جلوگیری هم مصرف میکرده که باردار شده دومی وسومی رو....سومی رو از ۶ ماهگی مادرم بزرگ میکنه.خیلی قاطی شده زندگیشون😔

ای بابا این بنده خدا این طور که گفتی وضعش خیلی خرابه خب اینایی که تو حال خودشون نیستن اطرافیان باید سعی کنن در حد توان کمکشون کنن همچین آدمایی باید مرتب تو فضای باز تو طبیعت ببرید تا نفس بکشه تو چهار دیواری خونه خراب تر میشه سرشو با چیزای خوب گرم کنید براش کادو بخرید ولی اگه بتونید هفته یکبار دوبار هم که شده ببریدش تو طبیعت بهتر میشه ان شاالله من افسردگیم از کار و زندگی منو انداخت حتی نمیتونستم موهامو شونه کنم 

هر چی بگی هر کاری بگی داداشم انجام داد خودمون کرجیم ولی لاهیجان، تهران ،میبردش دکتر.گردش تفریح همیشه به راه بود...میرفت سر کار برمیگشت غذامیپخت خونه تمیز میکرد پسراشم مثل خانوما همه کارای خونه رو یاد گرفته بودن وانجام میدادن.اصلا روحرفش حرف نمیزدن ماخواهرا ومادرم همیشه هواشو داشتیم ولی باز میگفت اعصابم نمیکشه نمیتونم مثل آدم زندگی کنم داداشمم دیگه خسته شده بود....الان ۱۰ ماهه خونه پدرشه اونجا حالش بهتره مادرش مراقبت میکنه ازش. هر روز زنگ میزنه با بچه ها صحبت میکنه میگه دلم براتون تنگه.

چطور این طوری شد اتفاق بدی براش افتاده؟ من درک میکنم وقتی یکی میگه نمیتونم من فشار روحی خیلی زیادی تحمل کردم از لحاظ روحی فلجم بدنم بخاطر اعصابم مشکل پیدا کرده تقریبا تمام اعضای مهم بدنم عصبی و حساس شدن و هر دفعه اضطراب زیادی بهم وارد بشه به جا از بدنم درد می‌کنه مثل کلیه ؛ چشم ؛ زانو همین الان که دارم تایپ میکنم تنگی نفس داره اذیتم می‌کنه باید برم چکاب کنم من خیلی داغونم اصلا قدرت تشکیل زندگی ندارم تو زندگی قبلیم هم مشکل داشتم آدمایی مثل ما خیلی بیچاره و درمونده هستن منم مادر مریض احوالم از من بهتر کار می‌کنه ای داد..

ریشه در کودکی داره برای زنداداشم

متاسفانه موقع ازدواج خانوادش نگفتن

زود بچه دارشدن بعد از بچه اول داداشم فهمید خواست جدابشه مادرم نزاشت گفت بچت گناه داره زنت خوب میشه زندگیتو داغون نکن.ولی خوب نشد بدترم شد....خدا بهتون سلامتی بده عزیزم درک میکنم شمارو...

هر کسی یه جوریه فرم بیماریش...زنداداش منم خیلی میخورد ...جوری که ببخشیدخورده هاشو بالا میاورد تا بتونه دوباره بخوره...اذیت میکرد بچه هارو....الان اصلا بچه ها دوست ندارن مادرشون بیاد خونه به همون تماس تلفنی و دیدارهای چند ماه یک بار راضی هستن.نمیدونم میخواد چی بشه زندگیشون😔

وضعیت خوب شد ببرینش مشهد من یکبار از امام رضا ع شفا گرفتم بلکه فرجی شد