بچه طلاق بودن خیلی ننگ و سنگینه؟؟

من خودم فرزند طلاقم.ازدواج کردم . ننگ نمیدونم

مادر پدر با هم کنار نیومدن چرا برا بچه ننگ بشه؟ دخترعمو پسرعموم بچه طلاق بودن الان پی زندگی خودشونن و خوشبختن

نمیدونم چرا انقدر از چیزی که نه گناه هست نه ننگ و عار واسه خودتون هیولا می سازید

دنیا دقیقا مثل طرز تفکرت باهات برخورد میکنه. اگر اینجوری بهش نگاه کنی همه ش بدبختی سر راهت قرار میده و اذمایی که تحقیرت کنن

مزایا اینه که توی محیط بیمار بزرگ نشدی 

شاهد دعوای مدام والدین نبودی 

خیلی ها توی خانواده بیمار بزرگ میشن

معایب زیاده 

تعریفی از رابطه سالم والدین نداری

امکان داره معیار نادرست و سهل انگارانه یا بسیار سخت گیرانه برای ازدواج بذاری 

دید جامعه هنوز کمی احمقانه است به فرزند طلاق 

و همینا 

نه .اشکالش چیه  گناه نکردی که فرزند طلاق زیادی دیدم که ازدواج زندگی موفقی داشتن .تو جایی که الان زندگی میکنیم همه چیو که عیب باشه برا خودشون عیب نمیدونن ولی بقیه اگه همون کاریو که خودشون کردن بکنن گناه شاخی محسوب میشه دختر زندگی تو با افتخار بکن این مردم دهنشون همیشه باز ه برای ...

سلام عزیزم 

اگه آدم فرزند طلاق باشه خیلی خیلی بهتر از اینه که شاهد جنگ و دعوا و اختلاف پدر و مادرش باشه .

وقتی دو نفر با هم تفاهم ندارند دلیلی ندارد که بگیم پدر و مادر بدی هستند این دو فقط با هم تفاهم ندارند ولی میتونند برای فرزندشان پدر و مادر خوبی باشند .

شما هم هیچ گناهی نداری و در ازدواج شما هم اگر یک انسان شریف قرار بگیره هیچ تاثیری نداره . من خودم دوستی دارم که پدر و مادرش جدا شدند و خدا را شکر ازدواج موفقی کرد . فقط توکل به خدا بکن و استعدادها و مهارتهای خودت را پرورش بده و اعتماد به نفست را تقویت کن . تو بهترین هستی و منحصر به فرد

بله من همون کاربر هستم .

عزیزم چند سالتونه ؟

چون بعضی چیزها توی یک سن و سالی تحملش یه کم سخته اما وقتی سن آدم می‌ره بالاتر می‌فهمه آنقدرها هم سخت نبوده . عزیز دلم منم یاد سالیان قبل خودم که میفتم زودتر گریه ام می گرفت ولی با چاشنی تجربه و گذشت زمان کم کم آدم حساسیتش کمتر میشه گلم .

چند سالته عزیزم ؟

سلام عزیزم 

دختر خوبم خیلی شرایط سختی داری و حتما فکر می کنی که شرایط تو از همه بدتره و تو بدبخت ترین و بد شانس ترین دختر روی زمین هستی . اما عزیز دلم این طور نیست .از نحوه ی نگارش پستت که بدون غلط بود متوجه شدم دختر باهوشی هستی . عزیزم تمام زندگی ها فراز و نشیب داره عزیز دلم . این که جدا بشن و یا نه اصلا در حیطه ی تشخیص من نیست چون من نه صلاحیت اینو دارم و نه تخصصش را و نه شناختی از شما و خانواده تون . اما میدونم که بعضی مواقع با یک کارگاه مهارت زندگی و شرکت توی اون خیلی از مشکلات حل میشه . فقط می‌خوام اینو بهت بگم که دعوای پدر و مادرت زیاد تاثیری در آینده ی تو ندارد به شرط این که تو خودت را قوی کنی و یک زن مقتدر باشی که به جای این که به زیبایی های ظاهرت فقط توجه کنید علاوه بر اون تفکراتت را زیبا کنید تحصیلات در رشته ی خوبی را در دانشگاه داشته باشید شغل خوبی داشته باشی . گلم دختر خوبم من اینجا تاپیک های یک کاربری را خوندم که ایشون اصلا پدر و مادرش را نمی‌شناخت و به عبارتی سر راهی بود و فرزند خوانده شده بود و همسر اولش بعد از این که متوجه قضیه شد ایشون را با کمال بی رحمی طلاق داده بود اما ایشون با عزم و اراده قوی ضمن ادامه تحصیل و راه اندازی کسب و کار موقعیت دیگری برای ازدواج پیدا کرد و با کسی ازدواج کرد که ایشون را به خاطر خودش می خواست نه پدر و مادرش . دخترم من جای مادر تو هستم تجربیاتی دارم که گلم پدر و مادر تاثیر دارند در یک ازدواج موفق اما خود شخص بیشتر در تعیین سرنوشت خودش موثره . پس این همه بچه که پدر و مادر ندارند و فوت کردند نباید ازدواج کنند ؟؟؟؟

عزیزم حالا که به نظرم تمرکزت را روی کنکور بگذار برو کتابخانه درس بخون فقط سه ماه مونده نهایت تلاشت را بکن کاری هم با پدر و مادرت نداشته باش گزچه به زبان آسان هست اما تو فعلا حواست را جمع درست بکن ان شاالله یک رشته ی خوب قبول بشی و خود مسیر برات یک ازدواج خوب رقم بزنه . دخترم من کاملا دردت را درک می کنم میدونم سخته ولی غیر ممکن نیست .

راستی عزیزم اهل کدوم شهری ؟

شاید بتونی از مشاور مدرسه سابقت هم راهنمایی بگیری . 

چه رشته ای میخوای کنکور بدی شاید بتونم تجربیاتم را در اختیارت بگذارم .