این روزا خیلی سعی میکنم قوی باشم ولی اشک چشمام بند نمیاد هی به سرم میزنه یبار دیگه خودکشی کنم راحت بشم ولی میگم گناه پدر و مادرم چیه که یه عمری منو با هزارتا امید بزرگ کردن.حالم جوریه که حتی با فکر کردن به مرگم احساس ارامش و خوشحالی میکنم توی این سن موهام دونه دونه داره سفید میشه و تیک عصبی گرفتم:)
چرا
چراااا اخه؟؟
تو چرا کم آوردی
پس عاقلی
مشکلات زیادن
اما این نیز بگذرد 🪴
جای شما نبودم که بگم تحمل کن یا چیزی نیست عیبی نداره
فقط میتونم بگم صبر. توکل به خدا ✌🌷
سخته بگم چرا حتی نای توضیح دادنشم ندارم اینقدر گریه کردم سرمو نمیتونم بلند کنم
آییی منم درس میخونم احساس کم اوردن میکنم گریم میگیره
کلا ما انگار متولد شدیم برا زجر
دانشگام نرم ک نمیشه کی تو این دوره دیپلمس ک من باشم
عزیزم من اصلا نمیدونم مشکلت چیه ولی اینو بدون ادما تنها به دنیا میان وتنها هم ازدنیا میرن وتو این مسیر ممکنه همراه های زیادی داشته باشن که یکی ممکنه فقط چند قدم همراه باشه یکی چندسال ولی بالاخره میرن پس اینقد نباید وابسته شد چون زندگی همین هست وبس فقط خودت وخودت هستی که تا پایان راه باید همراه خودت باشی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
32 ثانیه پیش
32 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز