من یه رابطه دوستی عاشقانه داشتم که طرف از روز اول کلی مهربونی میکرد بیرون میبرد و کادو میخرید و همه چی بینمون عالی بود همش میگفتم که عاشقم هست و مرگش جدا شدن از کنه و حتی با کار هاش و از خود گذشتگی هاش و حساسیتاش نشون میداد نه فقط حرف...برام جای همه چیزو پر میکرد رو کوچیک ترین مسائلم حساس بود و همه جوره هوای منو داشت...این چیزا هم باعث میشد من عیب هاشو نبینم...مثل عصبی بودن...شکاک بودن...تهدید..اعتیاد به سیگار...نداشتن ظاهر خوب ...خانواده ی بد...حرف زدن از روابط گذشته ..و کارای خلاف تو گذتشتش کرده بود بی احترامی ها....و خیلی چیزا...من خیلی دلیل ها داشتم که تموم کنم اون رابطرو ولی بخاطر اینکه فکر میکردم عشقش واقعیه جنگیدم با همه اون کاستی ها و گفتم درست میشه...ولی یک دفعه سر به بحث جزئی که من میکردم و ازش میخواستم بیشتر اهمیت و وقت بزاره ...فقط برا چند تا دعوا و گیر دادن گفت ما به درد هم نمیخوریم و رفت...مگه میشه برا چیز به این کوچیکی رفت؟؟؟ من این همه چیز دیده بودم و از چشمم نیفتاده بود ... واقعا نمیدونم و شوکه شدم...شما از این روابط داشتین که از خیلی چیزا بگذرین و طرف برا یچیز الکی ول کنه بره؟؟ من واقعا ازش مطمئن بودم...من فقط بخاطر اینکه فکر میکردم عشقش واقعیه موندم به پاش ولی رکب خوردم
خدارو هزار مرتبه شکر ک رفت وگرنه چوب بی عقلیتو میخوردی
چه بهتر تو هم دیگه بلاکش کن دیگه طرفش نرو.این آدم با این کلگسیون شخصیت بد بدردت نمیخوره.فرار کن تا وقت داری اصلانم به حرف دلت گوش نکن
بله همسرسابقم بود گذاشت ورفت
حتی اگر بمیرم هم طرفش نمیرم و نمیزارم طرفم بیاد...ولی حس میکنم دیگه هیچوقت نمیتونم به کسی اعتماد کنم..این آدم جوری رفتار میکرد انگار دلیل زندگیش من بودم..حتی بیشتر از خانوادش به من اهمیت میداد ولی دلیل این رفتار هاشو نمیفهمم...خب اگر عشقی بود نمیتونست یک روز بیدار ش و زندگیشو بدون من سر کنه....اگر هم عشق نبود پس اون همه محبت...اشک ریختن...التماس....خواستن چی بود؟؟؟ کسی که التماسم میکرد ترکش نکنم جلوم ایستاد و رفت..کسی که هیچ وقت در خور و شأن من نبود..انگار فقط میخواست به خودش ثابت کنه با اینکه در حد من نبود تونست کاری کنه من باور کنمش و بعد بهم رکب بزنه...از این دارم شبانه روز میسوزم و همه هم سرزنشم میکنن
ارسال نظر شما
