من خیلی سخت بود برام چون سه یال با دوست پسرم بودم و حالم خیلی بد شد ک فهمیدم اصلا تو فاز ازدواج نیس ولی درست و منطقیش هم ازنظر خودم و هم ازنظر او این بود ک برم دنبال زندگیم
منم عاشق این اقایی ک به اسم ازدواج اومد تو زندگیم نشدم ولی همین ک ی ذره خوشت بیاد و منطقت و عقلت قبولش کنه کافیه
من خودم هنوز از دوس پسرم جدا نشدم چون کسیه ک سه سال زندگی کردم باهاش
و هنوز تجربه ازدواجو ندارم ولی قطعا وقتی کسی خوشبختت کنه مزه ی شیرینیش عمیقتر از عشق و عاشقی بدون سرانجامه