سلام دوستای جدید. امیدوارم همگی نظر بدید و من بتونم از نظرهاتون استفاده کنم و تصمیم درست بگیرم
36سالم و یه بچه 5ساله دارم. اول زندگیم خوب بود گرچه شوهرم بیشتر دوسم داشته. اما بعد از به دنیا اومدن بچم فاصله زیادتر شد به قدری که شوهرم برای کار جایی رفت کم کم متوجه شدم اعتیاد پیدا کرده. بعد بهم خیانت کرد. در واقع مشکلات زندگی های اینچنینی رو دارم. سر همین داستانها یه شخصی سر شوهرمو کلاه گذاشت و پولایی مردمو برد اما بدهی هاش موند برای شوهرم. کم کم تو زندگیمون هر چی داشتیمو نداشتیمو از دست دادیم. خونه حتی پول پیش این چیزا... الان هیچ علاقه ای به ادامه زندگی باهاش ندارم به خاطر ضربه های که خوردم. شوهرم کمپه و من خونه پدر ومادرم. حتی بعد از بیرون اومدنش خونه ای نداریم و نه وسایلی برای زندگی.. تمام تلاشم به اینه که جدا بشم ولی باز میگم نکنه اشتباه کنم اونم بخاطر بچم.. اما قلبا و عقلن دلم میخاد جدا بشم چون هیچ حسی ندارم اما شوهرم نمیخاد جدا بشیم و امیدواره . حالا بنظرتون راه درست رو میرم یا نه؟؟
